Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 3 sierpnia 2011 r.
|
| Sygn. akt SK 13/09 |
Uzasadnienie:
I
1. W skardze konstytucyjnej z 9 listopada 2006 r. Artur Olchawa wniósł o stwierdzenie, że art. 145 § 1 pkt 8 oraz art. 146 §
1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.; dalej
k.p.a.) są niezgodne z art. 79 Konstytucji oraz art. 6 i art. 13 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności
(Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284, ze zm.; dalej: Konwencja).
1.1. Skarga konstytucyjna została wniesiona na tle następującego stanu faktycznego. Skarżący prawomocnym wyrokiem Sądu Wojewódzkiego
w Nowym Sączu z 30 lipca 1996 r. został uznany winnym popełnienia przestępstwa nieumyślnego naruszenia zasad bezpieczeństwa
w ruchu drogowym i skazany na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, karę grzywny oraz zakazu
prowadzenia pojazdów mechanicznych. W ślad za tym wyrokiem Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie, rozkazem personalnym nr
406/96 z 29 listopada 1996 r. zwolnił skarżącego ze służby w Policji z dniem 30 grudnia 1996 r.
Na skutek złożonej przez skarżącego kasacji, Sąd Najwyższy wyrokiem z 12 lutego 1998 r. (sygn. akt IV KKN 369/96) uchylił
zaskarżony wyrok Sądu Wojewódzkiego oraz zmieniony nim wyrok sądu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
W toku dalszego postępowania sądowego, wyrokiem z 20 maja 2002 r., Sąd Rejonowy w Nowym Sączu wydał wyrok uniewinniający skarżącego.
Ostatecznie, na skutek złożonej apelacji, wyrok ten został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego z 31 października 2003
r.
W lipcu 2000 r. skarżący zwrócił się – po raz pierwszy – z wnioskiem o wszczęcie formalności związanych z przywróceniem go
do służby w Policji, nawiązując bezpośrednio do uzyskanego uprzednio wyroku Sądu Najwyższego. Z identycznym wnioskiem wystąpił
również w