OrzeczeniaInterpretacjeTematy
Zaloguj sięWypróbuj

Wyrok TK z dnia 22 marca 2017, sygn. SK 13/14

Sygnatura
SK 13/14
Data orzeczenia
Sąd
Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj
Wyrok

Teza

Istotą problemu konstytucyjnego było pozbawienie osoby poddanej izolacyjnemu środkowi zabezpieczającemu prawa do osobistego udziału i bycia wysłuchanym przez sąd orzekający o dalszym stosowaniu tego środka, co Trybunał uznał za niezgodne z konstytucyjnym prawem do sądu i wolnością osobistą.

Istota

Mirosław Wyżga złożył skargę konstytucyjną, zarzucając, że art. 22 § 1 w zw. z art. 204 k.k.w. narusza art. 45 ust. 1 Konstytucji, pozbawiając go prawa do osobistego udziału w posiedzeniu sądu dotyczącym dalszego stosowania środka zabezpieczającego w postaci umieszczenia w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym. Postanowienia sądów w jego sprawie zapadły pod jego nieobecność,…

jeszcze 128 słów

Pełna notatka w aplikacji QuickMap

Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.

Sentencja

orzeka: Art. 204 § 1 i 2 w związku z art. 22 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557, ze zm.) w zakresie, w jakim nie przewiduje prawa do osobistego udziału sprawcy, wobec którego stosowany jest środek zabezpieczający polegający na umieszczeniu w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym, w posiedzeniu sądu w sprawie dalszego stosowania tego środka zabezpieczającego, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 41 ust. 1 i art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Orzeczenie zapadło jednogłośnie.

Uzasadnienie

WYROK
z dnia 22 marca 2017 r.
Sygn. akt SK 13/14 *

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Uzasadnienie

I

1
1. W skardze konstytucyjnej z 18 grudnia 2012 r. Mirosław Wyżga (dalej: skarżący) wniósł o orzeczenie, że art. 22 § 1 w związku z art. 204 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557, ze zm.; dalej: k.k.w.) „w zakresie, w jakim przepis ten pozbawia skarżącego prawa udziału w posiedzeniu sądu w przedmiocie wykonywania środka [zabezpieczającego] (…) w postaci umieszczenia w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym”, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji, „tj. zasadą prawa do sądu, w tym składającym się na jej treść uprawnieniem do korzystania z rzetelnej procedury sądowej, zgodnej z wymogami sprawiedliwości i jawności poprzez zapewnienie skarżącemu wysłuchania i osobistego udziału w czynnościach sądowego postępowania wykonawczego”.
2
1.1. Postanowieniem z czerwca 2012 r. Sąd Rejonowy w K., Wydział II Karny, zdecydował o dalszym stosowaniu środka zabezpieczającego w postaci umieszczenia skarżącego w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Sądu Okręgowego w K., z lipca 2012 r. Orzeczenia zapadły pod nieobecność skarżącego, który nie został zawiadomiony o terminie i celu posiedzeń sądowych.
3
Zdaniem skarżącego, niemożność udziału w posiedzeniu sądu w sprawie dalszego stosowania środka zabezpieczającego jest konsekwencją regulacji określonej w art. 22 § 1 w związku z art. 204 k.k.w. w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny wykonawczy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 240, poz. 1431, ze zm.; dalej: ustawa zmieniająca k.k.w.). Przed wejściem w życie tej ustawy istniał obowiązek powiadomienia przez sąd skazanego i jego obrońcy o terminie i celu posiedzenia, a ponadto zapewnione było prawo uczestniczenia w posiedzeniu. Ustawa zmieniająca k.k.w. ograniczyła udział skazanego w sądowym postępowaniu wykonawczym do wypadków enumeratywnie wskazanych w ustawie. Ponieważ jednak nie ma przepisu szczegółowego przewidującego udział osoby umieszczonej w
jeszcze 19 072 słowa

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo