Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 12 lipca 2022 r.
|
| Sygn. akt SK 13/20 * |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie
I
1. W skardze konstytucyjnej z 13 sierpnia 2019 r. J.C. (dalej: skarżący) wniósł w petitum skargi o zbadanie zgodności art. 49 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz.
1460, ze zm.; dalej: k.p.c.) w zakresie, w jakim nie normuje wyłączenia sędziego na wniosek strony uzasadniony subiektywną
utratą zaufania strony co do bezstronności sądu i obiektywnego działania w granicach prawa, z art. 2, art. 30, art. 32 ust.
1 i art. 45 ust. 1 Konstytucji. Natomiast w uzasadnieniu skargi (s. 5) skarżący wskazał jako wzorce kontroli art. 32 ust.
1, art. 7 w związku z art. 83, art. 30 oraz art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji.
1.1. Skarga została wniesiona we właściwej procedurze oraz prawidłowym terminie. Przedmiotem zakresowej kontroli konstytucyjnej
jest przepis prawa, na podstawie którego sąd apelacyjny wydał ostateczne rozstrzygnięcie, oddalające zażalenie na postanowienie
sądu okręgowego. Skarżący wywiódł w uzasadnieniu skargi, co następuje:
– art. 49 k.p.c. (obecnie art. 49 § 1 k.p.c.) ma być niezgodny z: 1) art. 32 ust. 1 Konstytucji, tj. zasadą równości wszystkich
obywateli i równego traktowania przez władze publiczne, 2) art. 7 w związku z art. 83 Konstytucji, tj. zasadą legalizmu oraz
przestrzegania prawa, 3) art. 30 Konstytucji, tj. zasadą niezbywalnej godności osoby ludzkiej, 4) art. 45 ust. 1 w związku
z art. 2 Konstytucji, tj. prawem do sądu;
– art. 49 k.p.c. (obecnie art. 49 § 1 k.p.c.) zawiera zwroty niedookreślone, które nie zarysowują obiektywnych przesłanek
wyłączenia sędziego na wniosek, gdy wnioskodawca nabierze subiektywnego przekonania, że sąd faworyzuje jedną ze stron;
– zarzucane w skardze pominięcie prawodawcze narusza konstytucyjną zasadę równości obywateli (art. 32 ust. 1 Konstytucji).