Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 12 września 2000 r.
|
| Sygn. akt SK 13/99 |
Uzasadnienie:
I
1. W skardze konstytucyjnej z 15 kwietnia 1999 r. Józef B., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł o stwierdzenie, że
art. 5 i art. 15 ust. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania
emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 104, poz. 450 ze zm.; dalej: ustawa rewaloryzacyjna) są niezgodne
z art. 32 ust. 2 i art. 67 ust. 1 konstytucji “w takim zakresie, w jakim zawierają one ograniczenia w traktowaniu jako okresów
składkowych okresu ubezpieczenia społecznego rolników, za które opłacano przewidziane w odrębnych przepisach składki na te
ubezpieczenia, gdy okresy tego ubezpieczenia nie pozostawały w zbiegu z ubezpieczeniem społecznym zaliczanym do okresu zatrudnienia
na podstawie przepisów ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników”. Zdaniem skarżącego, rozwiązania zawarte w art. 5 w
zw. z art. 15 ustawy rewaloryzacyjnej dyskryminują tylko jedną grupę społeczną – osoby prowadzące gospodarstwo rolne a także
“nie spełniają w sposób właściwy prawa do zabezpieczenia społecznego”. Takie dyskryminujące rozwiązania nie mogą być usprawiedliwione
tym, że składki płacone przez rolników na ubezpieczenie nie pokrywały roszczeń z tego ubezpieczenia, gdyż było to skutkiem
błędnej polityki ubezpieczeniowej PRL.
Skarga konstytucyjna została wniesiona na tle następującego stanu faktycznego.
Decyzją z 5 października 1995 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w K. przeliczył emeryturę skarżącego, doliczając okres
zatrudnienia do 31 sierpnia 1995 r. W decyzji tej do świadczenia skarżącego został doliczony okres prowadzenia gospodarstwa
rolnego po 0,5% za okres do 30 czerwca 1977 r. i po 1% po tej dacie – zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o
ubezpieczeniu społecznym rolników (tekst jednolity z 1993 r. Dz.U. Nr 71, poz. 342 ze zm.) oraz art. 5 pkt 1 ustawy rewaloryzacyjnej.