Istotą problemu konstytucyjnego było rozstrzygnięcie, czy przepis wyłączający nabycie prawa do emerytury policyjnej na korzystniejszych zasadach przez osoby zwolnione ze służby przed wejściem w życie nowej ustawy narusza konstytucyjne zasady równości i sprawiedliwości społecznej, a Trybunał uznał go za zgodny z Konstytucją.
Istota
Andrzej K. złożył skargę konstytucyjną dotyczącą art. 61 ust. 4 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy służb mundurowych. Skarżący, były funkcjonariusz Milicji Obywatelskiej, twierdził, że przepis ten nieuzasadnienie pozbawia go prawa do emerytury policyjnej,…
📖jeszcze 93 słowa
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
orzeka: Artykuł 61 ust. 4 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Więziennej i ich rodzin (Dz.U. Nr 53, poz. 214; zm.: z 1995 r. Nr 4, poz. 17; z 1997 r. Nr 28, poz. 153; z 1998 r. Nr 162, poz. 1118; z 1999 r. Nr 106, poz. 1215; z 2000 r. Nr 122, poz. 1313), jest zgodny z art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i nie jest niezgodny z art. 2 konstytucji.
Na rozprawie 19 lutego 2001 r. skarżący podtrzymał skargę i stanowisko przedstawione w jej uzasadnieniu. Wskazał, że po zakończeniu
studiów odbył dwunastomiesięczne przeszkolenie wojskowe w trybie skoszarowanym, a następnie podjął służbę w Milicji Obywatelskiej.
Podstawą powołania skarżącego na szkolenie było rozporządzenie Rady Ministrów wydane na podstawie ustawy z 21 listopada 1967
r. o powszechnym obowiązku obrony Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Zasadą przewidzianą w powołanej ustawie było szkolenie
studentów w czasie studiów. Przeszkolenie, które odbył skarżący, miało charakter szczególny – faktycznie nie różniło się od
zasadniczej służby wojskowej. Obowiązująca do 1994 r. ustawa z 31 stycznia 1959 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy
Milicji Obywatelskiej i ich rodzin, nie pozwalała na zaliczenie przeszkolenia, które odbył skarżący, do okresów od których
uzależnione było prawo do emerytury. Sytuacja ta uległa zmianie po wejściu w życie ustawy z 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu
emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej
oraz ich rodzin. Na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, okresy przeszkolenia wojskowego traktuje się jako równoważne
ze służbą w policji. Zaskarżony art. 61 ust. 4 tej ustawy wyłącza jednak nabycie przez skarżącego prawa do emerytury na podstawie
nowych przepisów i z tego względu narusza konstytucyjną zasadę równości i sprawiedliwości społecznej.
Przedstawiciel Sejmu wnosił o uznanie art. 61 ust. 4 ustawy z 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy
Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin za zgodny
z art. 2 i art. 32 konstytucji. Stwierdził, że w 1994 r. Sejm unormował korzystniej sytuację funkcjonariuszy służb mundurowych,
w zakresie prawa do emerytury. Wprowadzone uprzywilejowanie nie może jednak działać wstecz i obejmować osób, które w dacie
wejścia
📖jeszcze 4298 słów
Przeczytaj pełną treść uzasadnienia
Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.