Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 10 stycznia 2005 r.
|
| Sygn. akt SK 14/02 |
Uzasadnienie:
I
1. Skarżąca Irena Rębosz zwróciła się do Trybunału Konstytucyjnego ze skargą konstytucyjną, kwestionując konstytucyjność art.
22 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) z art. 20, art. 65, art. 31
ust. 3 i art. 2 Konstytucji.
Skarżąca w niniejszej sprawie jest przez cały czas prezesem zarządu i głównym udziałowcem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością
Stalbud w Kielcach, zawiązanej 20 sierpnia 1990 r. Jako prezes spółki wnioskodawczyni zawarła ze spółką Stalbud umowę o pracę
w trybie określonym w art. 203 kodeksu handlowego. Obecnie odpowiednikiem tego przepisu jest art. 210 kodeksu spółek handlowych.
Przez cały czas obowiązywania tej umowy wnioskodawczyni odprowadzała składkę ubezpieczenia społecznego na rzecz ZUS.
Organy kontrolne Zakładu Ubezpieczeń Społecznych decyzją ZUS Oddział Kielce z 15 maja 1997 r., nr NKP-3918151, zakwestionowały
umowę o pracę Ireny Rębosz, jako sprzeczną z art. 203 k.h. Skutkiem tego jest uznanie przez ZUS, że skarżąca nie podlega ubezpieczeniu
społecznemu, zatem składka na ZUS, odprowadzana przez Irenę Rębosz przez kilka lat, nie jest uznawana za koszt uzyskania przychodów
spółki Stalbud, co skutkuje naliczaniem wstecz należności podatkowych z odsetkami.
Decyzję ZUS Oddział Kielce podzielił Sąd Wojewódzki w Kielcach w wyroku z 9 czerwca 1998 r., sygn. akt VI U 2584/97. Stanowisko
to zostało podtrzymane wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 10 listopada 1999 r. wydanym w sprawie o sygn. akt III Aua
799/98, a następnie, wydanym na skutek kasacji wnioskodawczyni, wyrokiem Sądu Najwyższego z 14 marca 2001 r., sygn. akt II
UKN 268/00. Sąd Najwyższy stwierdził, że nawet gdy zachowane są procedury zawarcia umowy z członkiem zarządu spółki prawa
handlowego, określone w art. 203 k.h., to i tak taka umowa jest nieważna, gdyż nie