Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 7 maja 2008 r.
|
| Sygn. akt SK 14/06 |
Uzasadnienie:
I
1. W skardze konstytucyjnej z 28 kwietnia 2005 r. skarżący Jan Nowela, Krzysztof Masalski i Wacław Janas wnieśli o zbadanie
art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 30 maja 1962 r. – Prawo wodne (Dz. U. Nr 34, poz. 158, ze zm.; dalej: prawo wodne) z art. 2, art. 21 ust. 2, art. 64 ust. 1 i 2 oraz art. 5 Konstytucji.
1.2. Skarga została sformułowana na tle następującego stanu faktycznego:
Skarżący, powołując się na ukaz carski z dnia 2 marca (19 lutego) 1864 r. o urządzeniu włościan (Dziennik Praw nr 187, tom
62, Warszawa 1864), przyznający im przywilej brzegowego połowu ryb w wodach jeziora Wigry, wnieśli do Sądu Okręgowego w Suwałkach
o potwierdzenie tego prawa. Wyrokiem Sądu Okręgowego w Suwałkach z 18 października 2000 r., sygn. akt I C 3744/00, utrzymanym
w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 15 lutego 2001 r., sygn. akt I ACa 43/01, potwierdzone zostało prawo skarżących
do „połowów suchą nogą”.
Skarżący wnieśli kolejne powództwo, domagając się ustalenia, że na podstawie carskiego ukazu przysługuje im również prawo
połowu, brodząc w wodzie, lub prawo połowu z pomostu. Powództwo zostało uwzględnione przez Sąd Okręgowy wyrokiem z 15 kwietnia
2003 r., sygn. akt I C 365/02, natomiast Sąd Apelacyjny, wyrokiem z 24 lipca 2003 r., sygn. akt I ACa 357/03, oddalił apelację
Skarbu Państwa – Dyrektora Wigierskiego Parku Narodowego. Skarb Państwa wniósł kasację, zarzucając naruszenie prawa materialnego
(art. 189 k.p.c. i art. 16 ukazu z 1864 r.). Sąd Najwyższy 22 grudnia 2004 r. wydał wyrok, sygn. akt IV CK 622/03), zmieniający
wyrok Sądu Okręgowego i Sądu Apelacyjnego, i oddalił powództwo.
1.3. Zdaniem skarżących, Sąd Najwyższy, orzekając ostatecznie, że skarżący nie mają prawa połowu, brodząc w wodzie, lub prawa