Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 16 lipca 2008 r.
|
| Sygn. akt SK 14/08 |
Uzasadnienie:
I
1. Pismem z 7 lutego 2007 r. Zbigniew Klepacki wniósł o stwierdzenie niezgodności art. 3701 w związku z art. 373 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.; dalej:
k.p.c.) z art. 77 w związku z art. 32 ust. 1, art. 78 w związku z art. 32 ust. 1, art. 78 w związku z art. 31 ust. 3 oraz
art. 45 w związku z art. 32 ust. 1 Konstytucji.
2. Skarga powstała na gruncie następującego stanu faktycznego:
Wyrokiem z 11 maja 2006 r. Sądu Rejonowego w Pruszkowie, Wydziału I Cywilnego, oddalone zostało powództwo wniesione przez
skarżącego, a następnie – postanowieniem z 7 listopada 2006 r. Sądu Okręgowego w Warszawie, V Wydziału Cywilnego – Odwoławczego,
odrzucona została jego apelacja od wyroku sądu pierwszej instancji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd Okręgowy wskazał, że
apelacja Z. Klepackiego złożona w sprawie przez jego pełnomocnika, nie spełnia wymogów określonych w art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c.,
z uwagi na określenie zakresu żądanej zmiany wyroku przez stwierdzenie: „wnoszę o zmianę wyroku i uwzględnienie powództwa
w całości” bez wskazania jakiej treści orzeczenie ma zapaść. Mając na uwadze te okoliczności, Sąd Okręgowy orzekł na podstawie
art. 3701 k.p.c.
3. Zakwestionowana regulacja jest w ocenie skarżącego niekonstytucyjna ponieważ:
– uprawnia sąd drugiej instancji do odrzucenia apelacji, pomimo jej nieodrzucenia przez sąd pierwszej instancji, co pozbawia
stronę możliwości wniesienia zażalenia w trybie art. 394 § 1 k.p.c.;
– uprawnia sąd drugiej instancji do odrzucenia apelacji bez uprzedniego wezwania strony do uzupełnienia braków formalnych;
– zamyka drogę sądową w zakresie merytorycznego rozstrzygnięcia apelacji z uwagi na ograniczenie dopuszczalności wniesienia
zażalenia na postanowienie sądu drugiej instancji o odrzuceniu apelacji jedynie do spraw o wartości przedmiotu