Trybunał Konstytucyjny uznał, że przepis ustawy z 2002 r., który próbował naprawić błąd braku vacatio legis wcześniejszej ustawy poprzez wprowadzenie terminu „do dnia 12 stycznia 2002 r.”, jest niezgodny z zasadą demokratycznego państwa prawnego, ponieważ nie zapewnił skutecznej ochrony praw nabytych osób uprawnionych do zasiłków przedemerytalnych.
Istota
Jerzy Lewandowski oraz Rzecznik Praw Obywatelskich (RPO) zakwestionowali przed Trybunałem Konstytucyjnym przepisy ustaw z 2001 i 2002 r. dotyczące zniesienia zasiłków przedemerytalnych i wprowadzenia świadczeń przedemerytalnych. Skarżącemu odmówiono prawa do zasiłku przedemerytalnego, a decyzje administracyjne i sądowe utrzymały tę odmowę w mocy. RPO zarzucał ustawodawcy naruszenie…
📖jeszcze 136 słów
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
orzeka: Art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty (Dz. U. z 2003 r. Nr 6, poz. 65) w części, w jakiej obejmuje wyrazy „do dnia 12 stycznia 2002 r.”, jest niezgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie jest niezgodny z art. 67 ust. 2 i art. 71 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji.
1. Pismem z 25 stycznia 2005 r. pełnomocnik skarżącego Jerzego Lewandowskiego wniósł do Trybunału Konstytucyjnego skargę o
zbadanie zgodności art. 3 pkt 12 i 13 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami
rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu
i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do
Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwieniu zatrudnienia absolwentom
szkół (Dz. U. Nr 154, poz. 1793; dalej: ustawa nowelizująca z 17 grudnia 2001 r.) i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia
2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty (Dz. U. z 2003 r. Nr
6, poz. 65; dalej: ustawa uzupełniająca z 20 grudnia 2002 r.) z art. 2, art. 67 ust. 2 i art. 71 ust. 1 w związku z art. 31
ust. 3 Konstytucji.
Na podstawie powyższych przepisów Starosta Słupski decyzją z 12 lutego 2003 r. odmówił skarżącemu prawa do zasiłku przedemerytalnego,
która to decyzja została potem utrzymana w mocy decyzją Wojewody Pomorskiego z 25 marca 2003 r., wyrokiem Wojewódzkiego Sądu
Administracyjnego z 28 stycznia 2004 r. oraz wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 lipca 2004 r.
Zdaniem skarżącego zaskarżone przepisy art. 3 pkt 12 i 13 ustawy nowelizującej z 17 grudnia 2001 r. (likwidujące zasiłki przedemerytalne)
nie posiadały odpowiedniej vacatio legis, a określenie daty wejścia w życie art. 3 ust. 1 ustawy uzupełniającej na dzień 12 stycznia 2002 r. nie dawało szansy na
dostosowanie się obywateli
📖jeszcze 7346 słów
Przeczytaj pełną treść uzasadnienia
Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.