Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 11 grudnia 2006 r.
|
| Sygn. akt SK 15/06 * |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie:
I
1. W skardze konstytucyjnej z 7 czerwca 2005 r. Anna Wasilewska zakwestionowała konstytucyjność art. 15 ust. 4 pkt 2 ustawy
z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze
zm.; dalej: ustawa o emeryturach i rentach) w zakresie, w jakim nie przewiduje – przy ustalaniu kapitału początkowego – proporcjonalnego
zmniejszenia rocznej kwoty przeciętnego wynagrodzenia z tytułu pozostawania w ubezpieczeniu w okresie krótszym niż rok.
W piśmie z 25 lipca 2005 r. skarżąca sprecyzowała skargę, wnosząc o stwierdzenie, że art. 174 ust. 1 i 3, art. 15 ust. 4 pkt
2 i 3 oraz art. 16 ustawy o emeryturach i rentach jest niezgodny z art. 2, art. 32 i art. 67 ust. 1 Konstytucji.
Po wstępnym rozpoznaniu skargi konstytucyjnej sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 15 grudnia 2005 r. (sygn. Ts
91/05) odmówił nadania jej dalszego biegu w zakresie art. 15 ust. 4 pkt 3, art. 16 oraz art. 174 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach
i rentach.
Skarga została wniesiona na tle następującego stanu faktycznego: Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Białymstoku (dalej:
ZUS), decyzją z 18 sierpnia 2004 r. określił kapitał początkowy skarżącej na dzień 1 stycznia 1999 r., przyjmując do obliczenia
wskaźnika wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego wynagrodzenie z 7 lat kalendarzowych, od 1992 r. do 1998 r. W tym
okresie skarżąca przepracowała w 1992 r. tylko 2 miesiące, a w 1994 r. 5 miesięcy – w pozostałych latach przepracowała pełne
12 miesięcy. ZUS na podstawie art. 15 ust. 4 pkt 2 ustawy o emeryturach