Postanowienie TK z dnia 08 stycznia 2013, sygn. SK 15/10

Sygnatura: SK 15/10
Data orzeczenia: 08 stycznia 2013
Sąd: Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj: Postanowienie

Teza

Istotą sprawy była próba doprowadzenia przez skarżącego do stworzenia przez Trybunał Konstytucyjny podstaw do wynagradzania adwokatów za samą gotowość do pracy podczas dyżurów, co TK uznał za niedopuszczalne wkroczenie w kompetencje ustawodawcy i umorzył postępowanie.

Istota

Adwokat Marcin S. złożył skargę konstytucyjną, zarzucając niekonstytucyjność art. 29 ust. 1 ustawy – Prawo o adwokaturze w zakresie, w jakim nie przewiduje on wynagrodzenia dla adwokata za pełnienie dyżurów w postępowaniu przyspieszonym. Skarga wynikała z odmowy zapłaty przez sąd za dyżury, podczas których skarżący nie został wyznaczony jako obrońca z urzędu. Sądy powszechne oddaliły jego roszczenie, uznając, że obowiązujące przepisy nie…

jeszcze 136 słów

Pełna notatka w aplikacji QuickMap

Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Sentencja

postanawia: na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070, z 2005 r. Nr 169, poz. 1417 oraz z 2009 r. Nr 56, poz. 459 i Nr 178, poz. 1375, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 i Nr 197, poz. 1307 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654) umorzyć postępowanie.

Uzasadnienie

POSTANOWIENIE
z dnia 8 stycznia 2013 r.
Sygn. akt SK 15/10

POSTANOWIENIE

z dnia 8 stycznia 2013 r.

Sygn. akt SK 15/10

Uzasadnienie:

1.1. Marcin S. (dalej: skarżący) zarzucił w skardze konstytucyjnej niezgodność art. 517i § 4 oraz art. 517j ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.) z art. 31 ust. 1-3 w związku z art. 65 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji, niezgodność rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 lutego 2007 r. w sprawie zapewnienia oskarżonemu możliwości korzystania z pomocy obrońcy, jego wyboru w postępowaniu przyspieszonym oraz organizacji dyżurów adwokackich (Dz. U. Nr 38, poz. 248; dalej: rozporządzenie z 2007 r.) z art. 31 ust. 1-3 w związku z art. 64 ust. 1 i art. 65 ust. 1 Konstytucji, a także niezgodność art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2009 r. Nr 146, poz. 1188, ze zm.; dalej: prawo o adwokaturze) w zakresie, w jakim nie przewiduje wynagrodzenia adwokata za udział w dyżurach adwokackich organizowanych na podstawie art. 517i § 4 k.p.k. oraz przepisów rozporządzenia z 2007 r. z art. 64 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 2, art. 32 ust. 1 oraz art. 216 ust. 1 i art. 217 Konstytucji.

1.2. Skarga konstytucyjna została złożona w związku z następującym stanem faktycznym:

Pismem z 14 czerwca 2007 r. skarżący wystąpił do Prezesa Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Północ z wezwaniem do zapłaty kwoty 878,40 zł z ustawowymi odsetkami za pełnienie dwóch dyżurów adwokackich w postępowaniu przyspieszonym, podczas których nie został wyznaczony jako obrońca z urzędu. Jako podstawę prawną żądania zapłaty skarżący wskazał:

– art. 24, art. 32 ust. 1 oraz art. 65 ust. 4 w związku z art. 8 ust. 2

jeszcze 3253 słowa

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo