Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 listopada 2022 r.
|
| Sygn. akt SK 15/22 |
Uzasadnienie
I
1. W skardze konstytucyjnej z 2 kwietnia 2021 r. (data nadania) S.W. (dalej: skarżący) wniósł o stwierdzenie niezgodności
art. 53 § 2b w związku z art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
(Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w związku z art. 37 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. ‒ Kodeks
postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, ze zm.; dalej: k.p.a.) „rozumianych w ten sposób, że warunkiem
dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na przewlekłość postępowania prowadzonego na podstawie przepisów kodeksu
postępowania administracyjnego jest wniesienie ponaglenia w toku postępowania, którego prowadzenie w sposób przewlekły kwestionuje
się w skardze”, z art. 2, art. 31 ust. 3 oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji.
2. Skarga konstytucyjna została wniesiona na tle następującego stanu faktycznego:
Skarżący 1 marca 2013 r. wystąpił do Wójta Gminy T. (dalej: wójt) z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy. Wójt decyzją
z 28 lutego 2014 r. odmówił skarżącemu ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji przewidzianej do realizacji na wskazanych
przez skarżącego działkach ewidencyjnych w miejscowości S. w gminie T. Decyzję doręczono skarżącemu 25 marca 2014 r.
4 kwietnia 2014 r. skarżący wniósł odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. (dalej:
SKO) decyzją z 28 sierpnia 2014 r. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło w całości postępowanie w pierwszej instancji.
W piśmie z 29 listopada 2018 r., złożonym 4 grudnia 2018 r., skarżący wniósł do SKO „zażalenie na przewlekłość i bezczynność
postępowania w sprawie warunków zabudowy”. SKO postanowieniem z 17 grudnia 2018 r. uznało ponaglenie za nieuzasadnione.
W piśmie z 7 stycznia 2019 r. skarżący