Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 9 maja 2000 r.
|
| Sygn. akt SK 15/98 |
Uzasadnienie:
I
1. Do Trybunału Konstytucyjnego zostały skierowane skargi konstytucyjne Jacka B., Tomasza B., Adama U. oraz Waldemara G. Prezes
Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 14 maja 1999 r. zdecydował o łącznym rozpoznaniu wskazanych skarg konstytucyjnych
w zakresie dotyczącym art. 19 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.; dalej: ustawa o NSA).
1.1. Reprezentowany przez adwokata Jacek B., zakwestionował w skardze konstytucyjnej art. 16 ust. 1, art. 19 pkt 3 oraz art.
20 ust. 1 ustawy o NSA jako niezgodne z art. 2, 31 ust. 3, art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 konstytucji. Zdaniem skarżącego
kwestionowane przepisy ustawy o NSA pozbawiają go prawa do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej
zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd (art. 45 ust. 1 konstytucji). Wyłączenie kognicji NSA przewidziane
w art. 19 pkt 3 ustawy o NSA nie znajduje usprawiedliwienia w treści art. 31 ust. 3 konstytucji oraz zamyka drogę sądową dochodzenia
naruszonych wolności i praw (art. 77 ust. 2 konstytucji).
Skarga konstytucyjna została wniesiona na tle następującego stanu faktycznego:
3 czerwca 1997 r. Komisja Dyscyplinarna dla Studentów Politechniki w W. postanowiła uznać Jacka B. winnym popełnienia zarzucanego
mu czynu oraz wymierzyć karę nagany z ostrzeżeniem (sygn. akt KD 5/96/97). Od postanowienia tego skarżący złożył odwołanie do Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów Politechniki w W. Komisja
ta w orzeczeniu z 12 listopada 1997 r. (sygn. akt OKD 4/96/97) postanowiła podtrzymać powołane wyżej orzeczenie Komisji Dyscyplinarnej. Na orzeczenie to skarżący złożył skargę do NSA.
NSA w postanowieniu z 27 lipca 1998 r. (sygn. akt II SA/Wr 1307/98) odrzucił skargę jako niedopuszczalną ze względu na wyłączenie kognicji NSA w sprawach dyscyplinarnych