Wyrok TK z dnia 11 września 2001, sygn. SK 17/00

Sygnatura: SK 17/00
Data orzeczenia: 11 września 2001
Sąd: Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj: Wyrok

Teza

Trybunał Konstytucyjny rozstrzygał o konstytucyjności przepisów regulujących postępowanie dyscyplinarne wobec nauczycieli akademickich, stwierdzając naruszenie prawa do sądu przez ograniczenie możliwości odwołania od orzeczeń dyscyplinarnych.

Istota

Zofia S. złożyła skargę konstytucyjną dotyczącą przepisów ustawy o szkolnictwie wyższym i rozporządzenia w sprawie postępowania dyscyplinarnego wobec nauczycieli akademickich, po tym jak została ukarana naganą z ostrzeżeniem przez komisję dyscyplinarną za czyny uznane za uchybiające…

jeszcze 83 słowa

Pełna notatka w aplikacji QuickMap

Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Sentencja

orzeka: Art. 126, art. 127 ust. 1 pkt 3, art. 129 ust. 1 pkt 1 lit.a i pkt 2 lit.a ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 65, poz. 385; zm.: z 1991 r. Nr 104, poz. 450; z 1992 r. Nr 54, poz. 254, Nr 63, poz. 314; z 1994 r. Nr 1, poz. 3, Nr 43, poz. 163, Nr 105, poz. 509, Nr 121, poz. 591; z 1996 r. Nr 5, poz. 34, Nr 24, poz. 110; z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 96, poz. 590, Nr 104, poz. 661, Nr 121, poz. 770, Nr 141, poz. 943; z 1998 r. Nr 50, poz. 310, Nr 106, poz. 668, Nr 162, poz. 1115 i 1118; z 2000 r. Nr 120, poz. 1268, Nr 122, poz. 1314; z 2001 r. Nr 85, poz. 924) są zgodne z art. 2 i art. 42 ust. 1 i 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Art. 131 ust. 5 ustawy powołanej w pkt. 1 nie jest niezgodny z art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji. 3. Art. 135 ust. 4 ustawy powołanej w pkt. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia wejścia w życie ustawy z dnia 20 lipca 2001 r. o zmianie ustawy o szkolnictwie wyższym, ustawy o wyższych szkołach zawodowych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 85, poz. 924), w zakresie w jakim wyłącza możliwość odwołania do sądu od prawomocnego orzeczenia komisji dyscyplinarnej przy Radzie Głównej Szkolnictwa Wyższego, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji. 4. § 13 ust. 1 i § 37 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 października 1991 r. w sprawie postępowania dyscyplinarnego wobec nauczycieli akademickich (Dz.U. Nr 99, poz. 440) nie są niezgodne z art. 42 ust. 3 Konstytucji, a ponadto p o s t a n a w i a: Wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich, rozszerzający zakres skargi konstytucyjnej o zbadanie zgodności art. 135 ust. 1-3 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym w brzmieniu obowiązującym do dnia wejścia w życie ustawy z dnia 20 lipca 2001 r. o zmianie ustawy o szkolnictwie wyższym, ustawy o wyższych szkołach zawodowych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 85, poz. 924) oraz zgodności § 51-§ 55 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 października 1991 r. w sprawie postępowania dyscyplinarnego wobec nauczycieli akademickich (Dz.U. Nr 99, poz. 440) z art. 32 ust. 1 Konstytucji, pozostawić bez rozpoznania.

Uzasadnienie

WYROK
z dnia 11 września 2001 r.
Sygn. akt SK 17/00 *
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK

z dnia 11 września 2001 r.

Sygn. akt SK 17/00 *

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Uzasadnienie:

1. W skardze konstytucyjnej z 30 sierpnia 2000 r. Zofia S. zarzuciła, że wskazane przepisy ustawy o szkolnictwie wyższym oraz rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie postępowania dyscyplinarnego wobec nauczycieli akademickich naruszają art. 2, art. 42 ust. 1 i 3, art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji. Na podstawie zaskarżonych przepisów Komisja Dyscyplinarna dla nauczycieli akademickich Akademii Medycznej we Wrocławiu 13 listopada 1998 r. wydała orzeczenie dyscyplinarne w sprawie skarżącej, w którym uznała ją winną szeregu czynów karalnych i ukarała naganą z ostrzeżeniem. Treść orzeczenia wskazuje na przypisanie Zofii S. winy popełnienia przestępstwa z art. 157 § 2 kk. Komisja Dyscyplinarna przy Radzie Głównej Szkolnictwa Wyższego w Warszawie, 27 kwietnia 2000 r., wydała prawomocne orzeczenie utrzymujące w mocy rozstrzygnięcie Komisji Akademii Medycznej. Doręczono je skarżącej 3 sierpnia 2000 r. Orzeczenie to – w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji – ma charakter ostatecznego rozstrzygnięcia. Zdaniem skarżącej, orzeka ono o jej chronionych konstytucyjnie wolnościach i prawach.

W ocenie skarżącej, art. 126 ustawy, określający czyny zagrożone odpowiedzialnością dyscyplinarną, ma charakter blankietowy, przez co dopuszcza do całkowicie dowolnego i arbitralnego określenia zakresu zachowań nim objętych. O zakresie tym decyduje organ pozasądowy, tj. komisja dyscyplinarna. Prowadzi to do nieprawidłowości, których przykładem – zdaniem skarżącej – jest uznanie przez Komisję, iż “krytykowanie profesorów innych jednostek organizacyjnych” stanowi zawinione uchybienie godności nauczyciela w rozumieniu art. 126 ustawy. Niedookreślenie zakresu przedmiotowego zachowań objętych odpowiedzialnością dyscyplinarną narusza zasadę nullum crimen sine lege certa et stricta. Oznacza to naruszenie art. 42 ust. 1 Konstytucji formułującego wymóg, by przepisy prawa karnego cechowała ścisłość i określoność. Jednocześnie dochodzi do naruszenia zasady pewności prawa będącej istotnym elementem zasady państwa prawnego; blankietowe sformułowanie art. 126 ustawy narusza też zaufanie obywatela do

jeszcze 7573 słowa

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo