Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 11 grudnia 2002 r.
|
| Sygn. akt SK 17/02 |
Uzasadnienie:
I
1. W skierowanej do Trybunału Konstytucyjnego 21 marca 2002 r. skardze konstytucyjnej pełnomocnik skarżącego Józefa Zagórskiego
zakwestionował:
1) zgodność art. 140 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (dalej: ugn) z art. 2, art. 7, art. 21,
art. 31 ust. 3, art. 45 ust. 1, art. 64 ust. 3 oraz art. 77 ust. 1 i 2 Konstytucji RP;
2) zgodność art. 417 1 w związku z art. 405 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny z art. 2, art. 7, art. 21,
art. 31 ust. 3, art. 45 ust. 1, art. 64 ust. 3, art. 77 ust. 1 i 2 oraz art. 177 Konstytucji RP.
Postanowieniem z 25 kwietnia 2002 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu w zakresie
opisanym w pkt 2). W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że wprawdzie zaskarżone przepisy kodeksu cywilnego stanowiły normatywną
podstawę orzeczeń sądowych wydanych w sprawie skarżącego, jednakże w stosunku do nich minął już ustawowy 3-miesięczny termin
do wystąpienia ze skargą konstytucyjną.
W odniesieniu do zakwestionowanego art. 140 ugn, skarga sformułowana została w oparciu o następujący stan faktyczny. Decyzją
Wojewody Poznańskiego z 28 grudnia 1998 r. umorzono postępowanie zainicjowane wnioskiem skarżącego o ustalenie odszkodowania
związanego z nieotrzymaniem nieruchomości zastępczej za wywłaszczoną w 1954 r. nieruchomość i wynikającą z tego faktu niemożliwość
korzystania z takiej nieruchomości do chwili zwrotu w 1993 r. nieruchomości wywłaszczonej oraz do chwili wypłaty odszkodowania
w 1996 r. za niezwróconą część nieruchomości. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ administracji stwierdził, że w obowiązujących
przepisach dotyczących problematyki odszkodowania za wywłaszczone nieruchomości, a także zwrotu nieruchomości, brak jest unormowań
odnoszących się do kwestii odszkodowania za pozbawienie możliwości korzystania z nieruchomości zamiennej. Tym samym, w ocenie
Wojewody brak jest przepisów materialnych