Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 17 listopada 1999 r.
|
| Sygn. akt SK 17/99 |
Uzasadnienie:
I
1. 28 stycznia 1999 r. do Trybunału Konstytucyjnego została wniesiona skarga konstytucyjna Jacka B. i Adama U., w której postawiono
zarzut niezgodności art. 413 § 2 ustawy z 19 kwietnia 1969 - Kodeks postępowania karnego oraz art. 9 ustawy z 6 czerwca 1997
- Przepisy wprowadzające kodeks postępowania karnego - z art. 2, art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej
Polskiej.
Skarżący podnosili, że - na tle prowadzonego przeciwko nim postępowania dyscyplinarnego przed Komisją Dyscyplinarną dla Studentów
Politechniki Wrocławskiej - złożyli do Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieście akt oskarżenia przeciwko przewodniczącemu
tejże Komisji i zarzucili mu popełnienie czynu z art. 246 i art. 266 kodeksu karnego z 1969 r. Sąd przekazał sprawę - jako
mylnie skierowaną - do właściwej Prokuratury Rejonowej. Prowadzone pod nadzorem tej Prokuratury dochodzenie zostało zakończone
postanowieniem z 20 czerwca 1998 umarzającym postępowanie wobec niestwierdzenia przestępstwa. Skarżący złożyli zażalenie do
Prokuratury Wojewódzkiej, która jednak - postanowieniem noszącym datę 20 sierpnia 1998 r. (a doręczonym skarżącym dopiero
we wrześniu 1998 r.) - zażalenia tego nie uwzględniła. Zgodnie z art. 413 § 2 kpk z 1969 r. postanowienie to miało charakter
ostateczny i nie przysługiwał od niego żaden środek zaskarżenia.
Zdaniem skarżących wykluczenie w art. 413 § 2 kpk kontroli sądowej postanowień o umorzeniu koliduje z gwarancjami prawa do
sądu, wynikającymi z art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2, a pośrednio także z art. 2 konstytucji. Jak też wynika z załączonej
korespondencji skarżących z instancjami Prokuratury, uważali oni, że - wobec doręczenia im ostatecznego postanowienia umorzeniu
już po wejściu w życie nowego kodeksu - zastosowanie znajdować powinny przepisy nowego kodeksu, którego art. 306 § 2 przewiduje
sądową kontrolę takich postanowień. Zarzut niezgodności z konstytucją art. 9