Wyrok TK z dnia 27 listopada 2007, sygn. SK 18/05

1. W skardze konstytucyjnej z 7 września 2004 r., uzupełnionej następnie pismami procesowymi z 25 października 2004 r. i 29 lipca 2005 r., skarżąca wniosła o stwierdzenie, że art. 58 i art. 300 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, ze zm.; dalej: k.p. lub kodeks pracy), interpretowane w ten sposób, że odszkodowanie przewidziane w art. 58 k.p. wyczerpuje wszelkie roszczenia wynikające z wadliwego rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia, są niezgodne z art. 2, art. 45 ust. 1, art. 64 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji, art. 14 ust. 1 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych oraz art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (dalej: europejska Konwencja).

Skarga konstytucyjna została sformułowana na tle następującego stanu faktycznego:

Umowa o pracę, której stroną była skarżąca, została w 1995 r. rozwiązana bez wypowiedzenia z winy pracownika. Spór sądowy, zainicjowany powództwem skarżącej o przywrócenie do pracy, dwukrotnie angażował Sąd Najwyższy. W wyroku z 8 maja 1997 r., sygn. akt I PKN 131/97, Sąd Najwyższy stwierdził, że pracodawca w sposób oczywisty naruszył przepisy prawa pracy; uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji, natomiast w wyroku z 25 sierpnia 1998 r., sygn. akt I PKN 268/98, zasądził na rzecz powódki odszkodowanie w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia na podstawie art. 58 k.p. Odrębne powództwo, w którym skarżąca domagała się zasądzenia odszkodowania z tytułu pozbawienia prawa do wcześniejszej emerytury, odprawy emerytalnej i nagrody z zysku, odszkodowania na podstawie art. 361 k.p. oraz utraconych korzyści wynikłych z pozbawienia prawa do ponownego zatrudnienia na podstawie art. 12 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych