Postanowienie TK z dnia 04 kwietnia 2000, sygn. SK 18/98

Skargą konstytucyjną z 28 marca 1998 r. – E & YA spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. wniosła o stwierdzenie, że przepis § 39 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 12 maja 1993 r. w sprawie podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 39, poz. 176; zm.: Nr 59, poz. 272, Nr 134, poz. 652; z 1994 r. Nr 47, poz. 193) jest niezgodny z przepisami: artykułu 50 ust. 1 ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym, artykułu 2 ust. 2 ustawy z 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych, a także artykułem 56 ust. 2 Ustawy Konstytucyjnej z 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym i z obowiązującym obecnie artykułem 92 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r. Ponadto skarżąca zarzuciła rażące naruszenie jej konstytucyjnych praw wynikających poprzednio z art. 6 i art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 22 lipca 1952 r., a obecnie z art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r. polegające na tym, iż została ona obciążona obowiązkiem zapłaty podatku od towarów i usług na podstawie aktu prawnego niższego rzędu niż ustawa.

Skarga konstytucyjna została wniesiona po wyczerpaniu toku instancyjnego w sprawie zapoczątkowanej przeprowadzoną u skarżącej przez Inspektora Kontroli Skarbowej Urzędu Kontroli Skarbowej w W. kontrolą skarbową w zakresie prawidłowości rozliczeń z tytułu podatku od towarów i usług. W jej wyniku 12 kwietnia 1996 r. Drugi Urząd Skarbowy W-Ś. wydał decyzję określającą zobowiązanie z tytułu podatku od towarów i usług na kwotę 11.960,05 zł. W wyniku odwołania skarżącego Izba Skarbowa 24 lipca 1996 r. wydała decyzję utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji. Na decyzję ostateczną