Trybunał Konstytucyjny uznał, że bezwzględny zakaz ponownego wznowienia postępowania cywilnego, uniemożliwiający sanację orzeczenia wydanego w oparciu o przepis uznany później przez TK za niekonstytucyjny, jest sam niezgodny z Konstytucją, naruszając prawo do sądu i zasadę nadrzędności Konstytucji.
Istota
Aleksander Patrzałek zaskarżył art. 416 k.p.c. po tym, jak Sąd Okręgowy we Wrocławiu odrzucił jego skargę o wznowienie postępowania, powołując się na ten przepis. Sprawa dotyczyła opłat za użytkowanie wieczyste, a wcześniej TK orzekł w wyroku SK 19/02 o niezgodności przepisów k.p.c. dotyczących wyłączenia sędziego…
📖jeszcze 110 słów
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
orzeka: Art. 416 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) w zakresie, w jakim wyłącza dopuszczalność wznowienia postępowania w sytuacji, gdy podstawą skargi o wznowienie jest art. 401 1 tego kodeksu, jest niezgodny z art. 190 ust. 4, a przez to z art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
1. Aleksander Patrzałek wniósł do Trybunału Konstytucyjnego skargę konstytucyjną w sprawie zgodności art. 416 ustawy z dnia
17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.; dalej: k.p.c.) z art. 32 ust. 1, art.
45 ust. 1, art. 77 ust. 2 i art. 190 ust. 4 Konstytucji.
Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Fabrycznej nakazem zapłaty wydanym 21 lipca 1998 r. (sygn. akt I Nc 816/98) nakazał skarżącemu
zapłatę na rzecz Gminy Wrocław określonej kwoty z tytułu opłat za użytkowanie wieczyste. W wyniku wniesionych przez skarżącego
zarzutów od powyższego nakazu Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Fabrycznej w wyroku z 8 stycznia 2001 r. (sygn. akt I C 1454/98)
utrzymał nakaz w części, a pozostałym zakresie nakaz uchylił i powództwo oddalił. Sąd Okręgowy we Wrocławiu w wyroku z 16
października 2001 r. (sygn. akt II Ca 245/01) zmienił powyższy wyrok Sądu Rejonowego w części, a w pozostałym zakresie oddalił
apelację skarżącego. Sąd Okręgowy we Wrocławiu w wyroku z 8 maja 2002 r. (sygn. akt II Ca 211/02) oddalił skargę Aleksandra
Patrzałka o wznowienie postępowania jako nieuzasadnioną. Jeden z sędziów Sądu Okręgowego orzekał w sprawie skarżącego zarówno
w wyroku z 16 października 2001 r., jak i z 8 maja 2002 r. W wyroku z 20 lipca 2004 r. (sygn. SK 19/02) Trybunał Konstytucyjny
orzekł, że art. 48 § 1 pkt 5 w związku z art. 401 pkt 1 i art. 379 pkt 4 k.p.c. w zakresie, w jakim ogranicza wyłączenie sędziego
z mocy samej ustawy tylko do spraw, w których rozstrzyganiu brał udział w instancji bezpośrednio niższej, jest niezgodny z
art. 45 ust. 1 Konstytucji. W związku z tym wyrokiem
📖jeszcze 3470 słów
Przeczytaj pełną treść uzasadnienia
Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.