Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 11 września 2012 r.
|
| Sygn. akt SK 19/12 |
Uzasadnienie:
I
1. W skardze konstytucyjnej z 28 grudnia 2011 r. skarżący Robert Gronkiewicz zakwestionował zgodność art. 126 § 1 ustawy z
dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557, ze zm.; dalej: k.k.w.) z art. 64 Konstytucji. W
ocenie skarżącego, zakwestionowany przepis uniemożliwia osobom osadzonym w zakładach penitencjarnych wykorzystanie w pełnej
wysokości uzyskanych środków finansowych, co w efekcie prowadzi do naruszenia konstytucyjnie zagwarantowanego prawa własności.
Skarga została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym:
W maju 2011 r. na rachunek bankowy skarżącego, osadzonego w Areszcie Śledczym w Koszalinie, wpłynęła kwota 1000 zł tytułem
zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych. Po przekazaniu tej sumy na rachunek skarżącego, na podstawie art. 126 § 1
k.k.w. pobrano z niej 139,65 zł w celu zasilenia funduszu przeznaczonego na potrzeby skazanego po zwolnieniu z zakładu karnego
(tzw. żelazna kasa). Robert Gronkiewicz, kwestionując sposób rozdysponowania przysługującej mu kwoty, 5 lipca 2011 r. wniósł
do Sądu Okręgowego w Szczecinie skargę, w której domagał się stwierdzenia nieprawidłowości w postępowaniu administracji Aresztu
Śledczego w Koszalinie. W piśmie z 11 sierpnia 2011 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie, V Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem
Orzeczeń Karnych, poinformował skarżącego o przeprowadzeniu stosownych czynności wyjaśniających, w następstwie których stwierdzono,
że postępowanie administracji Aresztu Śledczego w Koszalinie „znajduje oparcie w przepisach art. 126 § 1, 2 i 3 kkw”. Jednocześnie
Sąd Okręgowy w Szczecinie podkreślił, że skarżący jedynie czasowo nie może dysponować sumą, która zasiliła „żelazną kasę”,
jak również zaznaczył, że suma ta zostanie mu „przekazana z chwilą zwolnienia z jednostki penitencjarnej”.
Wobec powyższego skarżący złożył do Sądu Okręgowego w Szczecinie kolejną skargę w tej sprawie. Sąd w piśmie z 19 września
2011 r. podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i zaakcentował bezcelowość