Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 3 grudnia 2019 r.
|
| Sygn. akt SK 19/18 |
Uzasadnienie
I
1. W sporządzonej przez adwokata i wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 15 maja 2017 r. skardze konstytucyjnej D.F. (dalej:
skarżący) zarzucił niezgodność art. 632 pkt 2 w związku z art. 635 i art. 630 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2016 r. poz.
1749, ze zm.; dalej: k.p.k.) w zakresie, w jakim normy wynikające z tych przepisów ograniczają w sprawie z oskarżenia publicznego
przyznanie oskarżonemu, wobec którego sąd pierwszej instancji orzekł rażąco niewspółmierną surową karę, zwrot kosztów wynagrodzenia
obrońcy za postępowanie odwoławcze, w przypadku uwzględnienia apelacji oskarżonego wniesionej wyłącznie co do kary i złagodzenia
orzeczonej kary, z art. 32 ust. 1, art. 42 ust. 2, art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 1 w zw. z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji.
2. Skarga została wniesiona w związku z następującą sprawą.
Wyrokiem Sądu Okręgowego (dalej: sąd okręgowy) skarżący został uznany za winnego popełnienia trzech z siedmiu zarzucanych
mu przestępstw. Sąd okręgowy w 24 punkcie swego wyroku orzekł, że koszty procesu dotyczące przestępstw, od których popełnienia
oskarżony został uniewinniony, ponosi Skarb Państwa (na podstawie art. 630 i art. 632 pkt 2 k.p.k.) a w pozostałym zakresie
zwolnił go od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym opłaty (na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 17 ustawy
z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych, Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223; dalej: u.o.s.k.), uznając, że ich
uiszczenie w jego sytuacji majątkowej przy orzeczeniu w stosunku do niego kary grzywny byłoby zbyt uciążliwe.
Od powyższego wyroku obrońcy oskarżonego wnieśli apelacje, podnosząc zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonej kary. Sąd
Apelacyjny (dalej: sąd apelacyjny) uznał, że zachodzą podstawy do