Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 6 marca 2024 r.
|
| Sygn. akt SK 2/24 |
Uzasadnienie
I
1. W skardze konstytucyjnej z 7 grudnia 2022 r. skarżąca wniosła o zbadanie zgodności:
1) art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i
chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239; dalej: ustawa o zwalczaniu chorób zakaźnych) z art. 2 oraz art. 47 w
związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
2) § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018
r. poz. 753; dalej: rozporządzenie o szczepieniach) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji,
3) art. 17 ust. 11 ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych w związku z § 5 rozporządzenia o szczepieniach z art. 47 w związku
z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Skarżąca nie poddała dziecka szczepieniom ochronnym
w terminach wynikających z komunikatu Głównego Inspektora Sanitarnego (dalej: GIS) w sprawie Programu Szczepień Ochronnych
(dalej: PSO). Wojewoda nałożył na skarżącą grzywnę w celu przymuszenia do zaszczepienia dziecka. Skarżącej został też wręczony
tytuł wykonawczy. Od tych rozstrzygnięć skarżąca wniosła środki odwoławcze. Postanowieniem 23 czerwca 2018 r. Minister Zdrowia
utrzymał w mocy postanowienie w przedmiocie nałożenia grzywny. Skarżąca na to orzeczenie wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu
Administracyjnego. Sąd ten oddalił skargę na postanowienie Ministra Zdrowia. Wobec tego skarżąca złożyła skargę kasacyjną
do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 5 maja 2022 r. skargę tę oddalił.
Wobec powyższego, skarżąca wystąpiła ze skargą konstytucyjną do Trybunału Konstytucyjnego. Zakwestionowała w niej przepisy,
które w jej ocenie były