Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 18 kwietnia 2000 r.
|
| Sygn. akt SK 2/99 |
Uzasadnienie:
I
1. Włodzimierz K., pismem z 30 lipca 1998 r., wniósł skargę konstytucyjną, zarzucając art. 21 pkt 4 lit. a) ustawy z dnia
24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (tekst
jednolity z 1997 r. Dz.U. Nr 142, poz. 950 ze zm.; dalej: ustawa kombatancka) naruszenie wyrażonej w art. 2 Konstytucji RP
zasady demokratycznego państwa prawnego przez wprowadzenie zaskarżonym przepisem zasady odpowiedzialności zbiorowej. Nadto
– zdaniem skarżącego – wskazany wyżej przepis ustawy kombatanckiej narusza art. 19, 32 i 37 Konstytucji RP, a także jest sprzeczny
z Konwencją o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (Dz.U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284 ze zm.; dalej: Konwencja Praw
Człowieka).
Jak wynika z załączonych do skargi odpisów decyzji administracyjnych i wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, Włodzimierz
K. decyzją Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z 8 sierpnia 1997 r., sygn. akt 3012/86017/97, pozbawiony
został uprawnień kombatanckich. Ustalono bowiem, że w latach 1947-1956 zatrudniony był w organach Informacji Wojskowej. Jako
podstawę prawna pozbawienia skarżącego uprawnień kombatanckich wskazano art. 25 ust. 2 pkt 1 lit. a) powołanej wyżej ustawy.
Rozpoznając ponownie wniosek Włodzimierza K., Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z 22 października
1997 r., sygn. akt 4802/86017/97, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z 6 maja 1998 r., sygn. akt II SA/Kr 2160/97, oddalił skargę Włodzimierza K. W uzasadnieniu
wyroku Sąd stwierdził, że skarżący będąc funkcjonariuszem Informacji Wojskowej, a potem szefem Wojskowej Służby Wewnętrznej
w K., odpowiedzialny był za działania tych instytucji i ich pracowników. Pozbawienie przywilejów kombatanckich nie stanowi
przejawu dyskryminacji, bowiem przepisy dotyczące kombatantów i osób represjonowanych stanowią wyraz szczególnego uprzywilejowania
pewnej grupy obywateli ze względu na ich zasługi.