Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że jego orzeczenia mają charakter ostateczny i nie przewiduje się możliwości ich wzruszania poprzez instytucję wznowienia postępowania.
Istota
Stanisław Kłęk złożył skargę o wznowienie postępowania w sprawie wyroku TK z 2.12.2002 r. (SK 20/01), twierdząc że wyrok jest nietrafny, sprzeczny z faktami i…
📖jeszcze 48 słów
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638 oraz z 2001 r. Nr 98, poz. 1070) z powodu niedopuszczalności orzekania.
W dniu 13 października 2003 r. do Trybunału Konstytucyjnego wpłynęła skarga o wznowienie postępowania w sprawie wyroku z 2
grudnia 2002 r. (SK 20/01). W uzasadnieniu skargi o wznowienie, skarżący, który był podmiotem inicjującym postępowanie zakończone
powyżej powołanym wyrokiem, uznał ten wyrok za nietrafny, sprzeczny ze stanem faktycznym oraz stronniczy. W szczególności
skarżący podniósł zarzut, iż wyrok ten rażąco narusza prawo, w części dotyczącej wykładni określenia „zawód zaufania publicznego”.
W swym piśmie procesowym skarżący zażądał wznowienia postępowania ze względu na wydanie przez Trybunał Konstytucyjny wyroku,
który zdaniem skarżącego narusza prawo. Abstrahując od tego, że zarzut naruszenia
📖jeszcze 270 słów
Przeczytaj pełną treść uzasadnienia
Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.