Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 16 listopada 1999 r.
|
| Sygn. akt SK 20/99 |
Uzasadnienie:
I
1. 30 czerwca 1999 r. do Trybunału Konstytucyjnego wpłynęła skarga konstytucyjna Gwidona H., w której pełnomocnik skarżącego
wniósł o stwierdzenie niezgodności art. 228 3 ustawy z dnia 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze ((Dz.U. z 1995 r. Nr
54, poz. 288; Nr 133, poz. 654; z 1996 r. Nr 5, poz. 32; Nr 24, poz. 110; Nr 43, poz. 189; z 1997 r. Nr 32, poz. 183; Nr
121, poz. 770; Nr 111, poz. 723; z 1990 r. Nr 40, poz. 399) z art. 64 ust. 1 i 3 w zw. z art. 21 ust. 1 i art. 31 ust. 3 Konstytucji
Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 1 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483).
Sąd Rejonowy dla W. Ś. wyrokiem z 8 czerwca 1994 r. orzekł eksmisję skarżącego oraz jego dwóch braci z lokalu mieszkalnego,
stwierdzając w uzasadnieniu, że wobec nie dokonania przez skarżącego oraz jego braci obowiązków wynikających z przepisów art.
228 3 ustawy – Prawo spółdzielcze, własnościowe prawo do lokalu, które przysługiwało ojcu skarżącego, wygasło z mocy prawa.
Sąd Wojewódzki w W. wyrokiem z 27 września 1994 r. wyrok Sądu Rejonowego utrzymał w mocy. Pomimo takiego rozstrzygnięcia skarżący
nadal władał mieszkaniem, regularnie opłacał czynsz i inne należności eksploatacyjne, przez okres około ośmiu lat, w tym przez
dwa lata po zapadnięciu wyroku o eksmisji. W czerwcu 1996 r., po upływie dwóch lat od uprawomocnienia się wyroku o eksmisję,
spółdzielnia przejęła lokal. Spółdzielnia została wezwana przez skarżącego do wypłacenia równowartości 1/3 wartości rynkowej
lokalu. Wobec odmowy ze strony spółdzielni, skarżący skierował sprawę na drogę postępowania sądowego.
Sąd Wojewódzki w W. wyrokiem z 31 stycznia 1997 r. zasądził od Spółdzielni Mieszkaniowej na rzecz skarżącego kwotę 5.054 zł
i oddalił powództwo w pozostałym