Postanowienie TK z dnia 07 marca 2001, sygn. SK 21/00

1. 15 września 1999 r. do Trybunału Konstytucyjnego została wniesiona skarga konstytucyjna Marka Ch., w której został podniesiony zarzut niezgodności art. 190 ust. 1 pkt 4, ust. 2 i ust. 4 ustawy z dnia 16 lipca 1998 r. – Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw (Dz.U. Nr 95, poz. 602; zm.: Nr 160, poz. 1060) i podjętej na podstawie tego przepisu uchwały z 21 lipca Rady Miasta Pabianic Nr XV/130/99 z art. 60 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Postanowieniem z 2 lutego 2000 r. (Ts 134/99) Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Na postanowienie to skarżący złożył zażalenie, powołując się na nieprawidłową reprezentację i niedopełnienie czynności przez reprezentującego jego interesy adwokata. Postanowieniem z 16 października 2000 r. Trybunał Konstytucyjny uwzględnił zażalenie i nadał dalszy bieg skardze konstytucyjnej (por. OTK ZU Nr 7/2000, poz. 264).

2. Skarżący mocą powołanej uchwały z 21 lipca 1999 r. Rady Miasta Pabianic został pozbawiony mandatu radnego. W przekonaniu skarżącego uchwała ta zapadła na podstawie niezgodnego z konstytucją art. 190 ust. 1 pkt 4, ust. 2 i ust. 4 ordynacji wyborczej do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw. Zgodnie z tym przepisem mandat radnego wygasa w przypadku prawomocnego wyroku sądu, orzeczonego za przestępstwo popełnione z winy umyślnej. Skarżący przestępstwo takie popełnił i został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Sieradzu z 7 września 1998 r. Wyrok ten uprawomocnił się 1 kwietnia 1999 r. na skutek utrzymania go w mocy przez sąd drugiej instancji – Sąd Okręgowy w Sieradzu.

W uzasadnieniu skargi, jako ostateczne orzeczenie w rozumieniu art. 79 ust. 1 konstytucji wskazano powołaną uchwałę z 21 lipca 1999 r., która została podjęta przez radę miasta po zapadnięciu w sprawie karnej Marka Ch. prawomocnego wyroku. Pominięto