Trybunał Konstytucyjny rozstrzygnął, że sankcja administracyjna polegająca na obowiązku wpłacenia do budżetu państwa 100% przychodu z wprowadzenia do obrotu wyrobu bez wymaganego certyfikatu bezpieczeństwa, pomimo swej dotkliwości, jest proporcjonalną ingerencją w wolność gospodarczą, uzasadnioną ważnym interesem publicznym ochrony życia i zdrowia, i nie narusza konstytucyjnych zasad państwa…
Istota
Spółka De Molen trade Sp. z o.o. wniosła skargę konstytucyjną po tym, jak Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Poznaniu na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o badaniach i certyfikacji nałożył na nią obowiązek wpłacenia do budżetu państwa kwoty 83 252,04 zł za wprowadzenie do obrotu bezpieczników samochodowych bez wymaganego certyfikatu na znak bezpieczeństwa. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Głównego Inspektora Inspekcji Handlowej, a następnie potwierdzona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego. Trybunał Konstytucyjny w postępowaniu wstępnym ograniczył przedmiot kontroli wyłącznie do art.…
📖jeszcze 193 słowa
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
orzeka: Art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 3 kwietnia 1993 r. o badaniach i certyfikacji (Dz. U. Nr 55, poz. 250, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, z 1997 r. Nr 104, poz. 661 i Nr 121, poz. 770, z 1999 r. Nr 70, poz. 776, z 2000 r. Nr 43, poz. 489 i Nr 89, poz. 991, z 2001 r. Nr 111, poz. 1194 oraz z 2002 r. Nr 130, poz. 1112 i Nr 135, poz. 1145) jest zgodny z art. 22 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie jest niezgodny z art. 2 Konstytucji.
2) zgodność przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 1999 r. w sprawie wykazu wyrobów wyprodukowanych w
Polsce, a także wyrobów importowanych do Polski po raz pierwszy mogących stwarzać zagrożenie albo służących ochronie lub ratowaniu
życia, zdrowia lub środowiska, podlegających obowiązkowi certyfikacji na znak bezpieczeństwa i oznaczania tym znakiem, oraz
wyrobów podlegających obowiązkowi wystawiania przez producenta deklaracji zgodności (Dz. U. z 2000 r. Nr 5, poz. 53) z art.
2 i art. 22 Konstytucji,
3) przepisów postanowienia nr 10 z 31 marca 1995 r. i postanowienia nr 16 Rady ds. Badań i Certyfikacji w sprawie szczegółowego
trybu certyfikacji wyrobów oraz przepisów zarządzenia Dyrektora Polskiego Centrum Badań i Certyfikacji z dnia 20 maja 1994
r. w sprawie ustalenia wyrobów podlegających obowiązkowi zgłaszania do certyfikacji na znak bezpieczeństwa i oznaczania tym
znakiem (M. P. Nr 39, poz. 335 ze zm.) z art. 22 Konstytucji.
Postanowieniem z 17 października 2002 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze dalszego biegu w zakresie dotyczącym
zgodności przepisów rozporządzenia, postanowień Rady ds. Badań i Certyfikacji oraz zarządzenia Dyrektora Polskiego Centrum
Badań i Certyfikacji, gdyż wskazane przepisy nie stanowiły normatywnej podstawy orzeczenia, z którym skarżąca wiąże zarzut
naruszenia konstytucyjnych wolności i praw. Odnośnie zakwestionowanych przepisów rozporządzenia podniesiono dodatkowo, że
weszły one w życie już po wydaniu przez organy administracji decyzji wobec skarżącej. W pozostałym zakresie skarga konstytucyjna
została skierowana do merytorycznego rozpoznania.