Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 9 stycznia 2007 r.
|
| Sygn. akt SK 21/06 |
Uzasadnienie:
I
1. Skargą z 1 lutego 2006 r. skarżący Dorota Jucha i Tomasz Antoni Żak wnieśli o uznanie, że art. 212 § 2 ustawy z dnia 6
czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.; dalej: k.k.) jest niezgodny z art. 14 oraz art. 54 ust. 1 Konstytucji.
Skarga została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym.
Skarżący zamieścili artykuły w „Galicyjskim Tygodniu Informacyjnym TEMI” dotyczące Marka Ciesielczyka – radnego i wiceprzewodniczącego
Rady Miejskiej w Tarnowie – który, uznając publikacje za pomawiające, wniósł prywatny akt oskarżenia przeciwko skarżącym.
Wyrokiem z 24 czerwca 2005 r. (sygn. akt II K 163/04) Sąd Rejonowy w Tarnowie uznał skarżących za winnych pomówienia oskarżyciela
prywatnego o łamanie prawa i przestępcze poczynania, co poniżyło go w opinii publicznej i naraziło na utratę zaufania potrzebnego
do sprawowania funkcji radnego oraz wiceprzewodniczącego Rady Miejskiej w Tarnowie, to jest winnych popełnienia występku z
art. 212 § 2 k.k. Sąd wymierzył skarżącym karę grzywny.
Sąd Okręgowy w Tarnowie wyrokiem z 7 października 2005 r. (sygn. akt II Ka 354/05) utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego.
Zdaniem skarżącego, art. 212 § 2 k.k., ustanawiając odpowiedzialność karną za przestępstwo pomówienia, jest istotnym ograniczeniem
wolności prasy, a więc wolności bezpośrednio związanej z wolnością słowa. Ponadto przesłanki przestępstwa zniesławienia, określone
w zakwestionowanym przepisie, są zbyt szerokie i pozwalają sądom na daleko idącą dowolność w jego stosowaniu.
Skarżący podnieśli również, że dobra osobiste jednostki chronione są w wystarczający sposób w trybie przepisów prawa prasowego
i kodeksu cywilnego, dlatego jednoczesna ochrona przepisami prawa karnego narusza przywołane w skardze wzorce kontroli.
2. Pismem z 31 marca 2006 r. Rzecznik Praw Obywatelskich (dalej: RPO lub Rzecznik), na podstawie art. 51 ust. 2 ustawy