Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 maja 2014 r.
|
| Sygn. akt SK 21/13 |
Uzasadnienie:
I
1. W skardze konstytucyjnej z 31 października 2012 r. B.S. (dalej: skarżąca) wniosła o stwierdzenie, że art. 156 § 4 ustawy
z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.) oraz § 6 ust. 1, 3
i 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 20 lutego 2012 r. w sprawie sposobu postępowania z protokołami przesłuchań
i innymi dokumentami lub przedmiotami, na które rozciąga się obowiązek zachowania w tajemnicy informacji niejawnych albo zachowania
tajemnicy związanej z wykonywaniem zawodu lub funkcji (Dz. U. poz. 219, dalej: rozporządzenie z 2012 r.) są niezgodne z art.
2, art. 45 ust. 1, art. 42 ust. 2 oraz art. 32 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji.
1.1. Skarga konstytucyjna została wniesiona na tle następującej sprawy:
Prokuratura Apelacyjna w Poznaniu skierowała do Sądu Okręgowego w Gdańsku akt oskarżenia m.in. przeciwko skarżącej o przestępstwo
z art. 230 § 1 i art. 228 § 3 w związku z art. 11 § 2 w związku z art. 12 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz.
U. Nr 88, poz. 553, ze zm.). W skład materiału dowodowego stanowiącego podstawę oskarżenia wchodziły zeznania dwóch tzw. świadków
anonimowych oraz materiały wytworzone przez Centralne Biuro Antykorupcyjne, objęte klauzulą niejawności.
Obrońcy skarżącej w toku postępowania karnego występowali z wnioskami o umożliwienie im nieskrępowanego dostępu do materiałów
niejawnych będących częścią materiału dowodowego. Domagali się między innymi umożliwienia im sporządzania notatek podczas
rozpraw z wyłączeniem jawności oraz podczas zapoznawania się w kancelarii tajnej z materiałami objętymi klauzulą tajności,
a także uzyskania kserokopii i odpisów z tych materiałów.
Na etapie postępowania przygotowawczego – prokurator, a na etapie postępowania jurysdykcyjnego – sąd, odmawiali uwzględnienia
wniosków obrońców skarżącej, opierając się na przepisach