Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 15 lipca 2025 r.
|
| Sygn. akt SK 21/21 |
Uzasadnienie
I
1. 5 maja 2020 r. B.W. (dalej: skarżąca) wystąpiła do Trybunału Konstytucyjnego ze skargą konstytucyjną, w której zakwestionowała
zgodność art. 128 ust. 4 w związku z art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.
U. z 2020 r. poz. 65, dalej: u.g.n.) i w związku z § 43 ust. 3 pkt 1-4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004
r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 207 poz. 2109, ze zm.; dalej: rozporządzenie
RM z 2004 r.) w zakresie, w jakim nie uwzględnia w ramach odszkodowania, o którym mowa w art. 128 ust. 4 u.g.n., orzekania
o odszkodowaniu za zmniejszenie wartości nieruchomości na skutek zmiany planu miejscowego lub wydania decyzji o ustaleniu
lokalizacji inwestycji celu publicznego, z art. 64 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 64 ust. 3 Konstytucji. Termin
wniesienia skargi konstytucyjnej został dochowany, a droga prawna wyczerpana.
Skarga konstytucyjna została złożona w związku z następującym stanem faktycznym: Na nieruchomości należącej do B. i H.W. została
wybudowana linia wysokiego napięcia oraz posadowiony słup energetyczny. Odbyło się to na podstawie decyzji starosty z 17 listopada
2014 r. o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
W decyzji z 30 czerwca 2016 r. starosta przyznał właścicielom odszkodowanie w wysokości 83 212 zł, obejmujące m.in. szkody
tymczasowe, szkody za posadowienie słupa i trwałe obniżenie wartości nieruchomości. Odszkodowanie wyliczono na podstawie operatu
szacunkowego z 30 kwietnia 2016 r., w którym rzeczoznawca pominął niektóre czynniki wynikające z § 43 ust. 3 rozporządzenia
RM z 2004 r.
Właściciele złożyli od wyżej wskazanej decyzji starosty odwołanie do wojewody, zarzucając jej m.in.: niepełną wycenę nieruchomości,
nieuwzględnienie możliwości inwestycyjnego