Postanowienie TK z dnia 13 czerwca 2000, sygn. SK 21/98

1. Do Trybunału Konstytucyjnego skierowane zostały skargi konstytucyjne prokuratora Jarosława A. i prokurator Alicji P. (poprzednie nazwisko – K.) Z uwagi na tożsamość treściową obydwu skarg Prezes Trybunału Konstytucyjnego, zarządzeniem z 29 stycznia 2000 r., zdecydował o ich łącznym rozpoznaniu.

Obydwie skargi konstytucyjne wniesione zostały w następstwie analogicznego stanu faktycznego. Skarżący wytoczyli powództwo o zapłatę przeciwko Skarbowi Państwa -– Prokuraturze Wojewódzkiej w Sz.. Sąd Wojewódzki Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Sz., wyrokiem częściowym z 17 grudnia 1996 r. (sygn. VI. P. 59/95) zasądził na rzecz Jarosława A. kwotę 1.533,53 zł wraz z odsetkami ustawowymi od 1 listopada 1992 r., uznając roszczenie powoda wynikające z zaniechania przez pracodawcę w okresie od 1 kwietnia 1991 r. do 31 grudnia 1991 r. kwartalnej waloryzacji wynagrodzeń na podstawie art. 62 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (tekst jednolity z 1991 r. Dz.U. Nr 25, poz. 103 ze zm.). Natomiast wyrokiem z 31 grudnia 1996 r. (sygn. VI. P. 61/95) tenże Sąd zasądził na rzecz Alicji K. kwotę 1.646,63 zł wraz z odsetkami ustawowymi od 1 listopada 1992 r., uznając roszczenia powódki wynikające z zaniechania przez pracodawcę w okresie od 1 kwietnia 1991 r. do 9 marca 1992 r. kwartalnej waloryzacji wynagrodzeń na podstawie art. 62 ustawy o prokuraturze.

Opisane wyżej wyroki Sądu Wojewódzkiego zostały zaskarżone przez pozwanego w apelacji. W trakcie postępowania przed Sądem Apelacyjnym Sądem Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w P. nastąpiła zmiana stanu prawnego związana z wejściem w życie ustawy z 6 marca 1997 r. o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent (dalej: ustawy o zrekompensowaniu). Uwzględniając powyższą zmianę stanu prawnego, Sąd Apelacyjny w sprawie Jarosława A.