Wyrok TK z dnia 24 października 2001, sygn. SK 22/01

Sygnatura: SK 22/01
Data orzeczenia: 24 października 2001
Sąd: Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj: Wyrok

Teza

Trybunał Konstytucyjny rozstrzygnął, że różnicowanie przez ustawodawcę prawa do zwrotu nieruchomości wywłaszczonych, poprzez enumeratywne wyliczenie w art. 216 ustawy o gospodarce nieruchomościami aktów prawnych dających to prawo, narusza zasadę równości, jeżeli pominięte zostaną akty prawne regulujące sytuacje podobne do enumerowanych.

Istota

Dwie skargi konstytucyjne dotyczyły art. 216 ustawy o gospodarce nieruchomościami, który enumeratywnie wymieniał akty prawne, na podstawie których przejęte nieruchomości mogą podlegać zwrotowi, jeżeli nie zostały wykorzystane na cel wywłaszczenia. Skarżący Józef K. domagał się zwrotu nieruchomości przejętej na podstawie dekretu PKWN o reformie rolnej, a skarżąca Maria Ż. - nieruchomości przejętej na podstawie ustawy…

jeszcze 138 słów

Pełna notatka w aplikacji QuickMap

Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Sentencja

orzeka: Art. 216 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543): 1) w zakresie, w jakim wyklucza odpowiednie stosowanie przepisów rozdziału 6 działu III tejże ustawy do nieruchomości przejętych na rzecz Skarbu Państwa na podstawie art. 2 ust. 1 lit. e) dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz.U. z 1945 r. Nr 3, poz. 13; zm.: z 1946 r. Nr 49, poz. 279; z 1957 r. Nr 39, poz. 172; z 1958 r. Nr 17, poz. 71 i 72; z 1968 r. Nr 3, poz. 6) jest zgodny z art. 32 i art. 64 ust. 2 w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) w zakresie, w jakim wyklucza odpowiednie stosowanie przepisów rozdziału 6 działu III tejże ustawy do nieruchomości przejętych lub nabytych na rzecz Skarbu Państwa na podstawie art. 5 i art. 13 ustawy z dnia 25 czerwca 1948 r. o podziale nieruchomości na obszarach miast i niektórych osiedli (Dz.U. z 1948 r. Nr 35, poz. 240; zm.: z 1957 r. Nr 39, poz. 172) jest niezgodny z art. 32 i art. 64 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Uzasadnienie

WYROK
z dnia 24 października 2001 r.
Sygn. akt SK 22/01 *
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK

z dnia 24 października 2001 r.

Sygn. akt SK 22/01 *

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Uzasadnienie:

1. W skardze konstytucyjnej Józefa K., złożonej 9 kwietnia 2001 r., zarzucono, że art. 216 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543) jest niezgodny z art. 2, art. 32 ust. 1 i 2 i art. 64 ust. 2 Konstytucji. Niezgodność tę skarżący upatruje w naruszeniu zasady równości, prawa do ochrony własności, a w konsekwencji w naruszeniu zasad demokratycznego państwa prawnego.

Skarga konstytucyjna została złożona na tle następującego stanu faktycznego. W toku reformy rolnej, przeprowadzanej na podstawie dekretu PKWN z 6 września 1944 r., została przejęta nieruchomość należąca do rodziny skarżącego. Ponieważ, w przekonaniu skarżącego, nieruchomość ta nigdy nie została wykorzystana na cele przewidziane w dekrecie z 1944 r., w 1997 r. wniósł on o dokonanie zwrotu tejże nieruchomości, powołując jako podstawę swego żądania przepis art. 69 ust. 1 ustawy z 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości.

Organ pierwszej instancji decyzją z 6 lutego 1998 r. nr GG.V. 7221/II/168/96/98/Pł umorzył postępowanie z uwagi na fakt, że przedmiotowa nieruchomość nie została przejęta w trybie przepisów wymienionych w art. 216 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Ponieważ wyliczenie ma charakter enumeratywny niedopuszczalne jest stosowanie rozszerzającej wykładni. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez organ odwoławczy – Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast. W konsekwencji skarżący wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który – wyrokiem z 9 czerwca 1999 r. – stwierdził nieważność obu decyzji administracyjnych. Na skutek rewizji nadzwyczajnej wniesionej przez Prezesa NSA, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w przedmiotowej kwestii i przekazał sprawę w tym zakresie NSA do ponownego rozpoznania. Wyrokiem z 21 listopada 2000 r. (sygn. akt IV SA 2172/00) NSA oddalił skargę, uznając zasadność

jeszcze 7042 słowa

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo