Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 8 maja 2000 r.
|
| Sygn. akt SK 22/99 |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie:
I
1. W identycznych w istocie skargach konstytucyjnych, wniesionych 7 lipca 1999 r., Andrzej S. i Kazimierz G. zaskarżają art.
53 ust. 1 pkt 3 lit. b) ustawy z 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz.U.
z 1994 r. Nr 10, poz. 36 ze zm.; dalej: ustawa z 10 grudnia 1993 r.) i zarzucają, że decyzje organu emerytalnego wydane na
podstawie zaskarżonego przepisu naruszają art. 67 w związku z art. 32 konstytucji, z których skarżący wywodzą swoje “prawo
do równego traktowania przez władze publiczne w zakresie zabezpieczenia społecznego związanego z nabyciem uprawnień emerytalnych”.
W uzasadnieniu skarg podniesiono, że zaskarżony przepis “umożliwił Wojskowemu Biuru Emerytalnemu bezprawną zmianę obowiązujących
w dniu wejścia w życie ustawy zasad ustalania poszczególnych składników uposażenia”. Mianowicie przy ustaleniu jednego ze
składników podstawy wymiaru emerytury zamiast przyjmowanej wcześniej średniej arytmetycznej dodatków specjalnych przyznanych
w ciągu ostatnich 12 miesięcy służby Wojskowe Biuro Emerytalne uwzględniło wysokość dodatku specjalnego (mającego w tym czasie
charakter uznaniowej premii) tylko z ostatniego miesiąca służby. Ustalenie “aż 40% wysokości emerytury”, będącej odbiciem
wieloletniej aktywności zawodowej i stanowiącej podstawę utrzymania emeryta do końca jego życia, na podstawie uznaniowej decyzji
dowódcy jednostki wojskowej podjętej w ostatnim miesiącu służby żołnierza przechodzącego na emeryturę jest, według skarżących,
nie do pogodzenia z zasadami sprawiedliwości i równości każdego obywatela wobec prawa i nie odpowiada ustrojowi demokratycznego
państwa.
Niezgodne z konstytucją ustalenie wysokości emerytur skarżących przez wojskowy organ emerytalny i sądy nastąpiło, zdaniem
skarżących, z powodu nieprecyzyjnego sformułowania zaskarżonego przepisu, “umożliwiającego jego dowolną i nonsensowną interpretację”.
Tak rozumiany przepis jest niekorzystny dla emerytów wojskowych, którzy sumiennie pracowali nie tylko w ostatnim miesiącu
służby i którzy odchodzili z wojska w wyniku jego restrukturyzacji i likwidacji etatowych stanowisk, a