Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 23 października 2013 r.
|
| Sygn. akt SK 23/13 |
Uzasadnienie:
I
1. Zgodnie z art. 33 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst pierwotny: Dz. U.
Nr 137, poz. 926, ze zm.; obecnie obowiązujący tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 749, ze zm.; dalej: ordynacja podatkowa),
w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2003 r. do 31 sierpnia 2005 r.: „Zobowiązanie podatkowe przed terminem płatności może
być zabezpieczone na majątku podatnika, a w przypadku osób pozostających w związku małżeńskim także na majątku wspólnym, jeżeli
zachodzi uzasadniona obawa, że nie zostanie ono wykonane, a w szczególności gdy podatnik nie uiszcza wymagalnych zobowiązań
o charakterze publicznoprawnym i dokonuje czynności, których skutkiem jest utrata prawa własności na majątku”. W myśl art.
33 § 2 ordynacji podatkowej: „Zabezpieczenia w okolicznościach wymienionych w § 1 można dokonać również w toku postępowania
podatkowego lub kontroli podatkowej, przed wydaniem decyzji: 1) ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego; 2) określającej
wysokość zobowiązania podatkowego, 3) określającej wysokość zwrotu podatku”.
Art. 70 § 6 ordynacji podatkowej, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 1998 r. do 31 grudnia 2002 r., stanowił: „Nie ulegają
przedawnieniu zobowiązania podatkowe zabezpieczone hipoteką, jednakże po upływie terminu przedawnienia zaległość podatkowa
może być egzekwowana tylko z przedmiotu hipoteki”.
2. „SANPOL” spółka z o.o. z siedzibą w Poznaniu (dalej: skarżąca, spółka) w dwóch skargach konstytucyjnych z 25 października
2012 r. zwróciła się do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności (odpowiednio):
art. 33 § 2 w związku z art. 33 § 1 ordynacji podatkowej z art. 45, art. 64 ust. 3 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 2 oraz
art. 64 ust. 3 w związku z art. 2 Konstytucji oraz
art. 70 § 6 ordynacji podatkowej, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2002