Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 18 października 2023 r.
|
| Sygn. akt SK 23/19 * |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie
I
Istotą sprawy była ocena konstytucyjności różnicowania stawek podatku od nieruchomości dla garaży w budynkach mieszkalnych w zależności od ich wyodrębnienia jako odrębnej nieruchomości, co Trybunał uznał za naruszające zasadę szczególnej określoności prawa podatkowego i zasadę równości.
Skarżący, właściciele lokalu mieszkalnego i udziału w wyodrębnionym garażu wielostanowiskowym w tym samym budynku, zaskarżyli decyzje organów podatkowych i sądów administracyjnych, które zastosowały do ich miejsca postojowego w garażu (będącego odrębną nieruchomością) wyższą stawkę podatku od nieruchomości (dla budynków 'pozostałych'), a nie preferencyjną stawkę dla budynków mieszkalnych. Podstawą takiego rozstrzygnięcia była uchwała NSA z 2012 r., która poprzez skomplikowaną wykładnię, odwołującą się do ustaw niepodatkowych, uznała, że wyodrębniony garaż w budynku…
orzeka: I Art. 1a ust. 1 pkt 1 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2, w związku z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a i e ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 70): – w zakresie, w jakim umożliwiają, na potrzeby podatku od nieruchomości, uznanie wyodrębnionego garażu znajdującego się w budynku mieszkalnym, za część budynku o odmiennym niż mieszkalny charakterze, są niezgodne z zasadą szczególnej określoności regulacji daninowych wywodzoną z art. 84 w związku z art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, – w zakresie, w jakim uzależniają zastosowanie odpowiednich stawek podatku od nieruchomości do znajdującego się w budynku mieszkalnym garażu od jego wyodrębnienia lub niewyodrębnienia jako przedmiotu odrębnej własności, przez co do znajdującego się w budynku mieszkalnym garażu wielostanowiskowego stanowiącego przedmiot odrębnej własności, zastosowanie ma stawka określona w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy o podatkach i opłatach lokalnych a nie stawka określona w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a tej ustawy, są niezgodne z art. 32 ust. 1 w związku z art. 64 ust. 2 i art. 84 Konstytucji. II 1. Przepisy wymienione w części I, w zakresach tam wskazanych, tracą moc obowiązującą z upływem 31 grudnia 2024 r. 2. Odroczenie utraty mocy obowiązującej nie stoi na przeszkodzie wzruszeniu orzeczeń zapadłych w sprawie skarżących, w związku z którymi została złożona skarga konstytucyjna.
| WYROK |
z dnia 18 października 2023 r.
|
| Sygn. akt SK 23/19 * |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie
I
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo