Trybunał Konstytucyjny uznał, że utrzymanie przez przepisy przejściowe dawnych praw rzeczowych, w tym służebności połowu ryb nadanej ukazem carskim, jest zgodne z konstytucyjnymi zasadami sprawiedliwości społecznej i ochrony praw majątkowych.
Istota
Agencja Nieruchomości Rolnych wniosła skargę konstytucyjną przeciwko przepisom przejściowym utrzymującym w mocy prawo połowu ryb w jeziorze Serwy przez mieszkańców okolicznych wsi, które zostało nadane ukazem carskim z 1864 r. Skarga wynikała z przegranej przez Agencję sprawy sądowej, w której sąd uznał to prawo za…
📖jeszcze 93 słowa
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
orzeka: Art. XXVI i art. XXXI dekretu z dnia 11 października 1946 r. – Przepisy wprowadzające prawo rzeczowe i prawo o księgach wieczystych (Dz. U. Nr 57, poz. 321, z 1950 r. Nr 38, poz. 349, z 1953 r. Nr 29, poz. 113, z 1960 r. Nr 54, poz. 311 oraz z 1964 r. Nr 16, poz. 94) oraz art. XXXVII i art. XL ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Przepisy wprowadzające kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 94, z 1974 r. Nr 24, poz. 142, z 1990 r. Nr 55, poz. 321, z 1994 r. Nr 85, poz. 388 oraz z 2003 r. Nr 49, poz. 408) są zgodne z art. 2 i art. 64 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
1. Skargą konstytucyjną z 27 stycznia 2004 r. Agencja Nieruchomości Rolnych wystąpiła do Trybunału Konstytucyjnego o przeprowadzenie
kontroli konstytucyjności art. art. XXVI i art. XXXI dekretu z dnia 11 października 1946 r. – Przepisy wprowadzające prawo rzeczowe i prawo o księgach wieczystych
(Dz. U. Nr 57, poz. 321 ze zm.) oraz art. XXXVII i art. XL ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Przepisy wprowadzające kodeks
cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 94 ze zm.). Jako wzorzec kontroli zakwestionowanych przepisów oznaczyła art. 2 oraz art. 64 ust.
1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji.
W uzasadnieniu skargi skarżąca podała, że w wyroku z 4 lipca 2003 r. (sygn. akt I C 164/02) zapadłym w postępowaniu, którego
była stroną pozwaną, Sąd Rejonowy w Augustowie uznał za prawo rzeczowe, utrzymane w mocy przez zakwestionowane przepisy, prawo
połowu ryb w stanowiącym własność Skarbu Państwa jeziorze Serwy, ustalając, że prawo to przysługuje mieszkańcom wsi Mołowiste,
Macharce i Podmacharce na szerokości brzegu, na potrzeby własne. Apelacja wniesiona od tego wyroku przez Agencję Nieruchomości
Rolnych została oddalona wyrokiem Sądu Okręgowego w Suwałkach z 1 października 2003 r. (sygn. akt I Ca 192/03). Kasacja natomiast
została odrzucona 8 grudnia 2003 r. postanowieniem Sądu Okręgowego w Suwałkach (sygn. akt I Ca 192/02), ze względu na jej
niedopuszczalność.
Jak podkreśliła skarżąca, sąd uznał, że chłopi wyżej wskazanych wsi zostali uwłaszczeni ukazem carskim z 1864 r. o urządzeniu
włościan, a w aktach nadania mieszkańcom gromad posiadających grunty przylegające do jeziora Serwy zostało nadane prawo rybołówstwa
w wodach przylegających do ich gruntów na szerokości brzegu. Akty nadania zostały następnie zatwierdzone przez Centralną Komisję
Spraw Włościańskich w Królestwie Polskim.