Postanowienie TK z dnia 14 grudnia 2005, sygn. SK 24/05

1. W skardze konstytucyjnej z 4 stycznia 2005 r. skarżący – Katarzyna Pawlisz i Marcin Pawlisz – zarzucili przepisowi art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm. – pozycja Dziennika Ustaw podana w skardze jest błędna; ustawa powoływana dalej: u.w.l.) w zakresie, w jakim przepis ten uniemożliwia ustanowienie jako pomieszczenia przynależnego do samodzielnego lokalu mieszkalnego miejsca postojowego w wielostanowiskowym garażu w podziemiach budynku mieszkalnego, niezgodność z art. 2 oraz art. 64 ust. 1 Konstytucji. Skarga konstytucyjna została sporządzona na tle następującego stanu prawnego.

Skarżący, aktem notarialnym sporządzonym 18 lipca 2001 r., nabyli prawo własności lokalu mieszkalnego w wielorodzinnym budynku mieszkaniowym, wraz z odpowiednim udziałem we współwłasności nieruchomości wspólnej. W treści aktu notarialnego, jako pomieszczenie przynależne do lokalu, zostało wymienione miejsce postojowe w garażu wielostanowiskowym, mieszczącym się w podziemiach budynku. Właściwy w sprawie Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy, postanowieniem z 7 lutego 2002 r., założył dla lokalu mieszkalnego skarżących księgę wieczystą, odmówił jednak wpisu miejsca postojowego jako pomieszczenia przynależnego do lokalu, stwierdzając, że nie spełnia ono wymagań określonych w art. 51 § 1 i 2 k.c. Wniesiona przez skarżących apelacja od tego postanowienia została oddalona przez Sąd Okręgowy w Warszawie postanowieniem z 8 lipca 2003 r. (sygn. akt V Ca 1235/03). Sąd II instancji stwierdził, że miejsce postojowe nie może być uznane za pomieszczenie przynależne w rozumieniu art. 2 ust. 4 u.w.l., nie jest bowiem pomieszczeniem, ale „miejscem wydzielonym liniami narysowanymi na podłodze garażu podziemnego budynku”. Pogląd powyższy podtrzymał również Sąd Najwyższy w postanowieniu z 19 maja 2004 r. (sygn. akt I CK 696/03), wydanym w rezultacie kasacji skarżących.

Zdaniem skarżących, zakwestionowany przepis art. 2 ust. 4 u.w.l.