Postanowienie TK z dnia 22 lipca 2021, sygn. SK 24/20

1. W skardze konstytucyjnej z 9 grudnia 2019 r. skarżąca Spółdzielnia Mieszkaniowa […] (dalej: skarżąca) wniosła o zbadanie zgodności art. 39820 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1460; dalej: k.p.c.) w zakresie, w jakim nie przewiduje sankcji za naruszenie nakazu związania sądu, któremu sprawa została przekazana, wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Sąd Najwyższy, i tym samym w zakresie, w jakim dopuszcza możliwość rozpatrywania przez Sąd Najwyższy skargi kasacyjnej opartej o podstawy sprzeczne z dokonaną już w danej sprawie przez Sąd Najwyższy wykładnią przepisów prawa, z art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji, z uwagi na zaistniałe naruszenie prawa do otrzymania wiążącego rozstrzygnięcia w sprawie, bez nieuzasadnionej zwłoki, poprzez umożliwienie dokonywania w trybie nadzwyczajnej kontroli orzeczeń, w tej samej sprawie, wielokrotnej i różnej wykładni tego samego przepisu prawa, usprawiedliwiając powyższe dążeniem do ujednolicenia orzecznictwa Sądu Najwyższego, co z kolei godzi w zasady demokratycznego państwa prawa.

Skarga została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym i prawnym:

W pozwie z 17 maja 2011 r. skarżąca wniosła o orzeczenie nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym, aby członkowie spółdzielni solidarnie zapłacili jej kwotę 91 078,13 zł z ustawowymi odsetkami od 16 listopada 2001 r. do dnia zapłaty tytułem uzupełnienia wkładu budowlanego związanego z posiadanym przez pozwanych prawem do domu jednorodzinnego. Sąd Okręgowy w W. nakazał pozwanym zapłacić solidarnie na rzecz skarżącej dochodzoną kwotę. W związku ze sprzeciwem od nakazu, w którym pozwani podnieśli zarzut przedawnienia roszenia, Sąd Okręgowy w W. w wyroku z 4 czerwca 2013 r. uwzględnił powództwo skarżącej co do kwoty 65 521,74 zł wraz z odsetkami ustawowymi od 16 listopada 2001 r. W pozostałej części oddalił powództwo. Na skutek