Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 6 grudnia 2000 r.
|
| Sygn. akt SK 24/99 |
Uzasadnienie:
1. Skargą konstytucyjną z 21 lipca 1999 r. Ryszard B. zakwestionował zgodność z konstytucją art. 190 § 4 i § 5 w związku z
art. 18 § 2 ustawy karnej skarbowej z 26 października 1971 r. Skarżący 20 listopada 1994 r. wprowadził na polski obszar celny
nadwozie i podzespoły jezdne do samochodu osobowego Mercedes 190 D oraz – jak twierdzi – dokonał odprawy celnej otrzymując
dowody tejże odprawy. Podczas procedury rejestracyjnej w Wydziale Komunikacji Urzędu Miejskiego w Lublinie zakwestionowano
autentyczność dowodów odprawy celnej i wszczęto postępowanie karne, w toku którego zajęto złożony już samochód w charakterze
dowodu w sprawie. 31 marca 1998 r. Dyrektor Urzędu Celnego w Rzepinie wydał postanowienie o umorzeniu dochodzenia, wobec przedawnienia
karalności przestępstwa z jednoczesnym orzeczeniem na podstawie art. 190 § 1 i 4 w zw. z art. 18 ustawy karnej skarbowej przepadku
przedmiotu przestępstwa. Skarżący wniósł 14 kwietnia 1998 r. równolegle dwa środki zaskarżenia, tj. żądanie skierowania sprawy
na drogę postępowania sądowego oraz zażalenie na postanowienie.
W dalszym postępowaniu Prezes GUC postanowieniem z 7 kwietnia 1999 r., po pierwsze – utrzymał w mocy postanowienie z 28 kwietnia
1998 r. Dyrektora Urzędu Celnego w Rzepinie o odmowie przyjęcia żądania skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego;
po drugie – rozpoznając zażalenie utrzymał w mocy postanowienie z 31 marca 1998 r. o umorzeniu postępowania i przepadku samochodu
osobowego marki Mercedes 190 D tytułem środka zabezpieczającego.
Zdaniem skarżącego, art. 190 § 4 i § 5 oraz art. 18 ustawy karnej skarbowej, zezwalały organom pozasądowym na orzeczenie przepadku
rzeczy wbrew treści art. 46 konstytucji, a nadto nie przewidywały możliwości sądowej kontroli zasadności takich orzeczeń,
jeżeli wydane były one w toku postępowania przygotowawczego, co narusza jego prawa określone w art. 45 ust. 1 i art. 77