Postanowienie TK z dnia 06 lipca 2005, sygn. SK 25/03

1. Pismem z 3 marca 2003 r. Józef Borowski, Irena Borowska-McGough, Maria Dembińska, Wanda Leźnicka i Róża Mycielska złożyli skargę konstytucyjną, w której zakwestionowali zgodność przepisu § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Odbudowy z dnia 7 kwietnia 1946 r. wydanego w porozumieniu z Ministrem Administracji Publicznej w sprawie obejmowania gruntów w posiadanie przez gminę m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 16, poz. 112; dalej: rozporządzenie Ministra Odbudowy) z art. 64 ust. 2 w związku z art. 2 i art. 7 oraz z art. 64 ust. 3 w związku z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji.

Pełnomocnik skarżących w skardze konstytucyjnej podniósł, że zaskarżony przepis, § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Odbudowy, wydany na podstawie dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279; dalej: dekret), ograniczył prawo własności w formie innej niż ustawowa (art. 64 ust. 2 w związku z art. 2 Konstytucji). Sześciomiesięczny termin zawity prawa materialnego, którego upływ prowadzi wprost do utraty przez obywateli prawa własności budynków i możliwości starania się o uzyskanie tytułu prawnego do gruntów tymi budynkami zabudowanymi – z dniem dokonania przez Zarząd Miejski w dzienniku urzędowym Zarządu Miejskiego ogłoszenia o sporządzonym protokole oględzin, a zatem z dniem, w którym dziennik ten się ukazuje, czyniąc to zatem w sytuacji, gdy objęcie gruntu w posiadanie przez gminę jest w istocie tzw. fikcją prawną, wobec czego zdarzenie to winno być tak określone, aby każdemu obywatelowi zapewnić możliwość powzięcia wiadomości o jego wystąpieniu, ponieważ nie może być wątpliwości, że faktyczne uprawnienia do domagania się ustanowienia tzw. własności czasowej mogły być wykonywane od momentu zapoznania się z treścią ogłoszenia, a moment ten mógł być całkowicie inny od daty publikacji takiego ogłoszenia –