Wyrok TK z dnia 22 czerwca 2010, sygn. SK 25/08

Sygnatura: SK 25/08
Data orzeczenia: 22 czerwca 2010
Sąd: Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj: Wyrok

Teza

Istotą sprawy była ocena konstytucyjności niedookreślonego zwrotu „w inny podobny sposób” w przepisie o pomocnictwie, a Trybunał uznał, że jego stosowanie jest dopuszczalne, gdyż utrwalona wykładnia sądowa nadaje mu wystarczającą precyzję, gwarantującą poszanowanie zasady nullum crimen sine lege certa.

Istota

Jarosław Jakubiak złożył skargę konstytucyjną po tym, jak został skazany prawomocnym wyrokiem za pomocnictwo psychiczne do zabójstwa i usiłowania zabójstwa na podstawie art. 18 § 2 k.k. z 1969 r. Sądy uznały, że poprzez przybycie na miejsce zdarzenia, oczekiwanie w samochodzie i obserwowanie oddawania strzałów, manifestując w ten sposób aprobatę dla zamiarów sprawcy, udzielił on pomocy psychicznej, ułatwiając popełnienie przestępstwa. Skarżący zarzucił, że…

jeszcze 144 słowa

Pełna notatka w aplikacji QuickMap

Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Sentencja

orzeka: Art. 18 § 2 ustawy z dnia 19 kwietnia 1969 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 13, poz. 94, ze zm.) jest zgodny z art. 42 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Uzasadnienie

WYROK
z dnia 22 czerwca 2010 r.
Sygn. akt SK 25/08 *
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK

z dnia 22 czerwca 2010 r.

Sygn. akt SK 25/08 *

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Uzasadnienie:

1. Skargą konstytucyjną z 27 grudnia 2006 r. Jarosław Jakubiak (dalej: skarżący) wniósł o zbadanie zgodności art. 18 § 2 ustawy z dnia 19 kwietnia 1969 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 13, poz. 94, ze zm.; dalej: d.k.k.) w zakresie, w jakim przepis ten zawiera zwrot: „w inny podobny sposób”, pozwalając na przyjęcie dopuszczalności pomocnictwa psychicznego do zabójstwa czy też usiłowania zabójstwa, z art. 37 ust. 1, art. 42 ust. 1, art. 2, art. 8 i art. 87 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i art. 7 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284, ze zm.; dalej: Konwencja) w związku z art. 15 ust. 1 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych, otwartego do podpisu w Nowym Jorku dnia 19 grudnia 1966 r. (Dz. U. z 1977 r. Nr 38, poz. 167; dalej: Pakt).

Niniejsza skarga zainicjowała postępowanie przed Trybunałem w związku z następującym stanem faktycznym i prawnym:

Wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z 8 marca 2006 r., w sprawie o sygn. akt III K 37/04, skarżący uznany został za winnego czynu określonego w art. 18 § 2 d.k.k. w związku z art. 148 § 1 d.k.k. i art. 11 § 1 d.k.k. w związku z art. 148 § 1 d.k.k. i art. 155 § 1 pkt 2 d.k.k. i art. 156 § 1 d.k.k. w związku z art. 10 § 2 d.k.k. i za to, zgodnie z art. 19 § 1 d.k.k. w związku z art. 148 § 1 d.k.k. i art. 10 § 3 d.k.k., wymierzył mu karę 15 lat pozbawienia wolności.

Rozpatrując sprawę skarżącego,

jeszcze 12 436 słów

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo