Trybunał Konstytucyjny uznał, że brak możliwości zaskarżenia postanowienia o zamianie kary porządkowej grzywny na karę pozbawienia wolności narusza konstytucyjne gwarancje prawa do sądu i ochrony wolności osobistej.
Istota
Klara Baron złożyła skargę konstytucyjną dotyczącą art. 50 § 3 ustawy o ustroju sądów powszechnych. Sąd Rejonowy w Raciborzu nałożył na nią karę porządkową grzywny za naruszenie powagi sądu, a następnie, z powodu jej nieuiszczenia, zamienił ją na karę pozbawienia wolności. Skarżąca zarzuciła, że brak możliwości zaskarżenia…
📖jeszcze 115 słów
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
orzeka: I Art. 50 § 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 i Nr 154, poz. 1787, z 2002 r. Nr 153, poz. 1271, Nr 213, poz. 1802 i Nr 240, poz. 2052, z 2003 r. Nr 188, poz. 1838 i Nr 228, poz. 2256, z 2004 r. Nr 34, poz. 304, Nr 130, poz. 1376, Nr 185, poz. 1907 i Nr 273, poz. 2702 i 2703 oraz z 2005 r. Nr 13, poz. 98) w zakresie, w jakim nie przewiduje zażalenia na postanowienie o zamianie kary porządkowej grzywny na karę pozbawienia wolności, jest niezgodny z art. 78 i art. 176 ust. 1 w związku z art. 41 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie jest niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji. II Przepis wymieniony w części I traci moc obowiązującą z dniem 30 czerwca 2006 r.
1. W skardze konstytucyjnej z 8 stycznia 2004 r. skarżąca Klara Baron wniosła o zbadanie zgodności art. 50 § 3 ustawy z dnia
27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.; dalej: u.s.p.) z art. 41 ust. 1, art.
45 ust. 1, art. 78 i art. 176 ust. 1 Konstytucji (pierwotnie omyłkowo wskazano jako wzorzec art. 44 ust. 1 Konstytucji zamiast
art. 41 ust. 1).
Jednocześnie skarżąca wniosła o wydanie, na podstawie art. 50 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, postanowienia tymczasowego
o wstrzymaniu wykonania postanowienia Sądu Rejonowego w Raciborzu z 17 października 2003 r. (sygn. akt I C 151/01).
Przeciwko skarżącej Klarze Baron w Sądzie Rejonowym w Raciborzu toczyła się sprawa o wydanie nieruchomości (sygn. akt I C
151/01). W toku jednej z rozpraw Sąd Rejonowy postanowił, na podstawie art. 49 u.s.p., ukarać pozwaną Klarę Baron, za naruszenie
powagi sądu, grzywną w kwocie 50 zł, a następnie grzywną w kwocie 500 zł (wyciąg z protokołu rozprawy 7 listopada 2001 r.).
Pełnomocnik skarżącej wskazuje jako podstawę ukarania karą porządkową w kwocie 550 zł – art. 43 § 1 ustawy z 20 czerwca 1985
r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych.
Skarżąca nie była w stanie uiścić wymierzonej kary grzywny. Wszczęte przeciwko skarżącej postępowanie egzekucyjne zostało
umorzone z powodu bezskuteczności egzekucji (sygn. akt I KMS 115/03). Wobec powyższego Sąd Rejonowy w Raciborzu, Wydział I
Cywilny postanowieniem z 17 października 2003 r. zamienił, na podstawie art. 50 § 3 u.s.p., nałożoną porządkową karę grzywny
w łącznej kwocie 550 zł na karę pozbawienia wolności przez okres dwóch dni (I C
📖jeszcze 5218 słów
Przeczytaj pełną treść uzasadnienia
Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.