Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 28 lutego 2012 r.
|
| Sygn. akt SK 27/09 |
Uzasadnienie:
I
1. W skardze konstytucyjnej z 30 grudnia 2008 r., uzupełnionej pismem z 23 lutego 2009 r., Marta Pasternak (dalej: skarżąca)
wniosła o orzeczenie przez Trybunał Konstytucyjny, że art. 50 w związku z art. 51 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r.
– Prawo o notariacie (Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 369, ze zm.; dalej: prawo o notariacie) w zakresie, w jakim upoważnia organ
samorządu notarialnego – sąd dyscyplinarny do wymierzenia notariuszowi kary dyscyplinarnej pozbawienia prawa prowadzenia kancelarii
na czas nieokreślony oraz nie wskazuje dostatecznie określonych przesłanek orzeczenia tej kary i okresu, na jaki można ją
wymierzyć, jest niezgodny z art. 17 ust. 1 oraz art. 2 w związku z art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 i art. 65 ust. 1 Konstytucji.
1.1. Stan faktyczny leżący u podstaw skargi konstytucyjnej
Wyrokiem Sądu Dyscyplinarnego Izby Notarialnej w Krakowie z 24 stycznia 2008 r. (sygn. akt SD VII/2007), skarżąca została
uznana winną popełnienia przewinienia zawodowego polegającego na nieuiszczeniu w terminie pobranych opłat sądowych. Na podstawie
art. 50 w związku z art. 51 § 1 pkt 4 prawa o notariacie sąd dyscyplinarny wymierzył karę pozbawienia prawa prowadzenia kancelarii.
Złożone przez skarżącą odwołanie nie zostało uwzględnione, a zaskarżone orzeczenie zostało utrzymane w mocy przez Wyższy Sąd
Dyscyplinarny przy Krajowej Radzie Notarialnej w Warszawie (wyrok z 2 czerwca 2008 r., sygn. akt WSD 2/2008). Skarżąca wniosła
kasację, którą Sąd Najwyższy uznał za oczywiście bezzasadną (postanowienie z 30 września 2008 r., sygn. akt SDI 25/08).
1.2. Uzasadnienie skargi konstytucyjnej
Zdaniem skarżącej, art. 50 w związku z art. 51 § 1 pkt 4 prawa o notariacie jest niezgodny z art. 17 ust. 1 Konstytucji z
trzech powodów. Po pierwsze, konstytucyjne pojęcie