Postanowienie TK z dnia 04 lipca 2011, sygn. SK 27/10
Sygnatura
SK 27/10
Data orzeczenia
Sąd
Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj
Postanowienie
Teza
Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie w sprawie skargi konstytucyjnej dotyczącej braku wyłączenia sędziego, który wcześniej orzekał w postępowaniu odwoławczym, z powodu przekroczenia terminu do jej wniesienia, liczonego od doręczenia prawomocnego wyroku sądu odwoławczego.
Istota
Maciej Misiurny wniósł skargę konstytucyjną dotyczącą art. 40 § 1 k.p.k., który nie wyłącza sędziego z mocy prawa od udziału w sprawie, w której brał już udział w wydaniu orzeczenia w postępowaniu odwoławczym. Sprawa dotyczyła wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu, w którego wydaniu uczestniczyli…
📖jeszcze 86 słów
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
postanawia: na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070, z 2005 r. Nr 169, poz. 1417, z 2009 r. Nr 56, poz. 459 i Nr 178, poz. 1375, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 i Nr 197, poz. 1307 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654) umorzyć postępowanie ze względu na niedopuszczalność wydania wyroku.
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 5 czerwca 2009 r. skarżący Maciej Misiurny domagał się
stwierdzenia niezgodności art. 40 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555,
ze zm.; dalej: k.p.k.), w zakresie, w jakim nie wyłącza sędziego z mocy prawa od udziału w sprawie, w której brał już udział
w wydaniu orzeczenia w postępowaniu odwoławczym, z art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Sąd Okręgowy w Poznaniu wyrokiem z 2 lipca 2007 r. (sygn. akt III K 135/07) uznał skarżącego za winnego spowodowania ciężkiego
uszczerbku na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu i rozboju z użyciem noża, tj. popełnienia przestępstwa
określonego w art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm.; dalej: k.k.)
i art. 280 § 2 k.k. w związku z art. 11 § 2 k.k. oraz – na podstawie art. 280 § 2 w związku z art. 11 § 3 k.k. – wymierzył
mu karę 5 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny w Poznaniu wyrokiem z 27 września 2007 r. (sygn. akt II Aka
169/07) – na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora na niekorzyść oskarżonego – uchylił powyższy wyrok i przekazał sprawę
Sądowi Okręgowemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy w Poznaniu wyrokiem z 8 lutego 2008 r. (sygn. akt II K 459/07) uznał skarżącego
za winnego usiłowania zabójstwa w związku z rozbojem, spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w postaci choroby realnie
zagrażającej życiu i rozboju z użyciem noża, tj. popełnienia przestępstwa określonego
📖jeszcze 3638 słów
Przeczytaj pełną treść uzasadnienia
Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.