Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 25 czerwca 2019 r.
|
| Sygn. akt SK 27/18 * |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie
I
1. Zgodnie z art. 330 § 1 i 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1904, ze
zm.; obecny tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r. poz. 1987, ze zm.; dalej: k.p.k.):
– „Uchylając postanowienie o umorzeniu postępowania przygotowawczego lub odmowie jego wszczęcia, sąd wskazuje powody uchylenia,
a w miarę potrzeby także okoliczności, które należy wyjaśnić, lub czynności, które należy przeprowadzić. Wskazania te są dla
organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze wiążące” (§ 1);
– „Jeżeli organ prowadzący postępowanie nadal nie znajduje podstaw do wniesienia aktu oskarżenia, wydaje ponownie postanowienie
o umorzeniu postępowania lub odmowie jego wszczęcia. W takim wypadku pokrzywdzony, który wykorzystał uprawnienia przewidziane
w art. 306 § 1 i 1a [zażalenie na postanowienie o odmowie wszczęcia albo umorzeniu śledztwa], może wnieść akt oskarżenia określony w
art. 55 § 1 [tzw. subsydiarny akt oskarżenia] – o czym należy go pouczyć” (§ 2).
2. Spółka MKS sp. z o.o. z siedzibą w Tychach (dalej: skarżąca) w skardze konstytucyjnej z 2 stycznia 2018 r. wniosła o stwierdzenie,
że art. 330 § 2 k.p.k. jest niezgodny z art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji, oraz o przyznanie kosztów nieopłaconej
pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych.
Postanowieniem z 2 października 2018 r., sygn. Ts 5/18 (OTK ZU B/2018, poz. 175), Trybunał Konstytucyjny nadał skardze konstytucyjnej
dalszy bieg, uznając, że spełnia ona wymogi formalne wynikające z art. 79 ust. 1 Konstytucji oraz art. 53 i art. 77 ust. 2
ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072;
dalej: ustawa o organizacji TK).
2.1. Skargę konstytucyjną