Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 22 lipca 2014 r.
|
| Sygn. akt SK 28/12 |
Uzasadnienie:
I
1. W skardze konstytucyjnej z 7 stycznia 2011 r. Rafał Sikora (dalej: skarżący) wniósł o stwierdzenie, że art. 378 § 1 ustawy
z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) w zakresie, w
jakim ogranicza kierowany do sądu drugiej instancji nakaz wzięcia pod uwagę z urzędu nieważności postępowania jedynie „w granicach
zaskarżenia”, jest niezgodny z art. 2, art. 7, art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2, art. 78 w związku z art. 176
ust. 1 Konstytucji oraz z art. 386 § 2 k.p.c.
2. Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 13 marca 2012 r. (sygn. Ts 12/11, OTK ZU nr 3/B/2012, poz. 290) odmówił nadania
dalszego biegu skardze konstytucyjnej w zakresie dotyczącym badania zgodności kwestionowanego przepisu z art. 386 § 2 k.p.c.
W uzasadnieniu Trybunał stwierdził, że kontrola zgodności przepisu aktu normatywnego z innym przepisem tego aktu, a więc posiadającego
tę samą rangę w hierarchii źródeł prawa (czyli tzw. kontrola pozioma prawa), nie mieści się w zakresie kompetencji Trybunału
Konstytucyjnego; może on bowiem dokonywać jedynie kontroli hierarchicznej zgodności norm.
3. Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym:
3.1. Sąd Okręgowy w Katowicach, Wydział IV Cywilny Odwoławczy, wyrokiem z 16 września 2010 r. odrzucił apelację skarżącego
oraz – na skutek apelacji przeciwniczki procesowej skarżącego (powódki) – uchylił częściowo wyrok Sądu Rejonowego Katowice-Wschód
w Katowicach, Wydział I Cywilny, z 19 maja 2010 r., znosząc postępowanie od 1 października 2008 r. i w tym zakresie przekazując
sprawę do ponownego rozpoznania przez sąd pierwszej instancji.
W uzasadnieniu orzeczenia sąd drugiej instancji stwierdził, w zakresie apelacji skarżącego, że środek ten został wniesiony
przez osobę nieuprawnioną do występowania jako pełnomocnik