Wyrok TK z dnia 25 lutego 2002, sygn. SK 29/01

1. Do Trybunału Konstytucyjnego wpłynęła skarga konstytucyjna Leszka Hudały z 3 lipca 2001 r. Skarżący wystąpił o zbadanie zgodności art. 107 ust. 1a pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tekst jednolity z 1997 r. Dz.U. Nr 10, poz. 55 ze zm.) w związku z art. 2 i art. 70 § 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. – Prawo o ustroju sądów wojskowych (Dz.U. Nr 117, poz. 753 ze zm.) z art. 2, art. 7 art. 10 ust. 1 art. 30, art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2, art. 78, art. 178 ust. 2, art. 180 ust. 2 oraz art. 180 ust. 5 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Skarga konstytucyjna została wniesiona w następującym stanie faktycznym. Skarżący zajmował stanowisko sędziego w Sądzie Warszawskiego Okręgu Wojskowego w Warszawie. W związku z reorganizacją sądownictwa Minister Obrony Narodowej decyzją z 3 lipca 1996 r. zwolnił go z tego stanowiska i wyznaczył na stanowisko sędziego w Wojskowym Sądzie Garnizonowym w Warszawie. Rozstrzygając wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy, Minister Obrony Narodowej decyzją z 11 grudnia 1996 r. utrzymał w mocy pierwotną decyzję. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę na tę decyzję, stwierdzając że zgodnie z art. 107 ust. 1 pkt 2 ustawy dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych skarga nie może być wniesiona na decyzje w sprawach wyznaczenia (zwolnienia) lub przeniesienia na stanowisko służbowe. Skarżący wystąpił do Ministra Obrony Narodowej o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności wcześniejszych decyzji. Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia 29 lutego 2000 r. odmówił wszczęcia postępowania, a następnie – rozpatrując wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy – decyzją z 29 lutego 2000 r. utrzymał w mocy swoją