Postanowienie TK z dnia 01 marca 2010, sygn. SK 29/08

1. W skardze konstytucyjnej zarzucono, że art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. – Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2007 r. Nr 190, poz. 1360, ze zm.; dalej: Ordynacja wyborcza) w zakresie, w jakim sąd okręgowy jest niewłaściwy do rozpoznania sprawy legalności i zasadności zakazu wydanego przez dyrektora zakładu karnego co do prowadzenia przez kandydata do Senatu RP kampanii wyborczej, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 54 ust. 1 Konstytucji.

Skarga została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym:

Skarżący, działając jako kandydat na senatora w wyborach w 2007 r., pismem z 8 października 2007 r. zwrócił się do Dyrektora Zakładu Karnego w Strzelinie o umożliwienie mu przeprowadzenia na terenie zakładu godzinnego spotkania wyborczego z osobami pozbawionymi wolności, a mającymi czynne prawo wyborcze oraz przekazanie wyborcom swojej ulotki wyborczej.

Dyrektor Zakładu Karnego w Strzelinie w odpowiedzi z 11 października 2007 r. poinformował skarżącego, że przeprowadzenie na terenie zakładu karnego spotkania wyborczego nie jest możliwe. W piśmie tym Dyrektor podkreślił, że osoby pozbawione wolności, przebywające w jednostkach penitencjarnych, mogą zapoznawać się z przebiegiem kampanii wyborczej wyłącznie za pośrednictwem audycji radiowęzła, radiowych i telewizyjnych oraz prasy. Wszelkie inne formy i sposoby prowadzenia kampanii należy uznać za zakłócające normalne funkcjonowanie jednostek penitencjarnych (art. 88 ordynacji wyborczej).

Wnioskiem z 19 października 2007 r. skarżący wystąpił do Sądu Okręgowego we Wrocławiu, Wydział I Cywilny, domagając się uchylenia zakazu wydanego przez Zakład Karny w Strzelinie w trybie art. 91 ust. 2 ordynacji wyborczej. Postanowieniem z 19 października 2007 r. sąd oddalił wniosek z powodu nieprzedłożenia przez skarżącego dokumentu, z którego wynikałby zakaz wydany przez Dyrektora zakładu. Ponadto stwierdził, że zakres