Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 5 czerwca 2019 r.
|
| Sygn. akt SK 29/18 |
Uzasadnienie
I
1. W petitum skargi konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 14 grudnia 2017 r. (data nadania), uzupełnionej pismem procesowym
z 2 kwietnia 2018 r., R.S. (dalej: skarżący) wystąpił o stwierdzenie niezgodności art. 113a § 4 ustawy z dnia 6 czerwca 1997
r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 2017 r. poz. 665, ze zm.; dalej: k.k.w.) w zakresie, w jakim „uzależnia dostęp skazanego
do leków niewymagających przepisania przez lekarza [recepty] od pozytywnej opinii lekarza oraz zezwolenia dyrektora zakładu
karnego”, z art. 2 i art. 68 ust. 1 Konstytucji. W uzasadnieniu skargi skarżący odwołał się także do art. 31 ust. 3 Konstytucji.
1.1. Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym:
W piśmie z 4 kwietnia 2016 r. skarżący, odbywający karę pozbawienia wolności, wystąpił do dyrektora zakładu karnego o wyrażenie
zgody na przyjęcie do zakładu karnego oraz wydanie „do celi” leków przeciwgorączkowych i tabletek na ból gardła. Prośba skarżącego
została negatywnie zaopiniowana przez lekarza. W konsekwencji 8 kwietnia 2016 r. dyrektor zakładu karnego odmówił wydania
zgody.
Na powyższe rozstrzygnięcie skazany złożył skargę na podstawie art. 7 § 1 k.k.w. Skarga skazanego została przekazana do sądu
okręgowego, który postanowieniem z 8 czerwca 2016 r., na podstawie art. 7 § 5 k.k.w., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję dyrektora
zakładu karnego. Sąd okręgowy uznał, że „decyzja dyrektora zakładu karnego była zgodna z prawem i merytorycznie uzasadniona”.
Na postanowienie sądu okręgowego zażalenie nie przysługuje.
1.2. Skarżący podniósł, że wyrażone w art. 68 ust. 1 Konstytucji prawo do ochrony zdrowia – inaczej niż będące jego uszczegółowieniem
prawo równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych – „ma charakter bezwzględny w tym
znaczeniu, iż nie wymaga dookreślenia warunków i zakresu jego realizacji w ustawie”. Wobec