Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 3 października 2001 r.
|
| Sygn. akt SK 3/01 |
Uzasadnienie:
1. Skargą konstytucyjną z 17 sierpnia 2000 r. pełnomocnik Jolanty i Janusza B. zakwestionował zgodność art. 55 ust. 1 ustawy
z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji
Rzeczypospolitej Polskiej.
W skardze skarżący podnoszą, iż zakwestionowany art. 55 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym wyłącza stosowanie
obowiązującej w postępowaniu cywilnym zasady wyrażonej w art. 98 §1 kpc, według której strona przegrywająca jest zobowiązana
zwrócić przeciwnikowi koszty procesu. NSA nie zawsze może orzec o zwrocie kosztów zastępstwa procesowego. Kwestionowany przepis
obliguje bowiem NSA do orzeczenia zwrotu kosztów na rzecz skarżącego od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną
czynność albo dopuścił się bezczynności, jedynie w przypadku uwzględnienia skargi. Zdaniem skarżących odwołanie się przez
ustawodawcę do kryterium uwzględnienia przez NSA skargi nie jest kryterium prawidłowym. Pomija bowiem osoby w stosunku do
których organ administracyjny – korzystając z możliwości jakie stwarza art. 38 ust. 2 ustawy o NSA – uwzględnił w całości
ich zarzuty i uchylił zaskarżoną decyzję. Takie rozwiązanie narusza art. 2 oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji. Ograniczenie wprowadzone
wobec obywatela w art. 55 ust. 1 ustawy o NSA jest niewspółmierne do uzyskanych rezultatów. Przyznanie prawa do sądu – w ich
rozumieniu – łączy się także z ponoszonymi kosztami zastępstwa procesowego.
2. Ze skargą do Trybunału Konstytucyjnego 5 stycznia 2001 r. wystąpili także Barbara i Andrzej B. Żądają oni stwierdzenia
niezgodności art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.)
z art. 2, art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej.
Zdaniem skarżących, każdy obywatel ma prawo do sądu oraz